گفتوگوی اختصاصی صفحه ورزشی در زندان تهران بزرگ با عربشاهی
ضیا عربشاهی پشت خط بود، مدام صدای اپراتور زندان پخش میشد که این تماس از زندان با شما گرفته میشود، وضعیت تلخی بود آن که پشت خط بود.
ستاره تیم ملی در سالهای 61 تا 67 و بازیکن پرسپولیس در سالهای 60 تا 70 بود، با تیم پاس 2 بار قهرمان لیگ تخت جمشید شده بود، با پرسپولیس هم 7 بار قهرمان تهران شده بود که در دهه شصت به اهمیت لیگ فوتبال ایران بود.
ضیا میگفت فریبم دادهاند، برای یک میلیارد و پانصد از من سه میلیارد تومان رسید گرفتهاند، اگر از زندان خارج شوم میتوانم پول را ظرف یک سال پرداخت کنم اما حضورم اینجا در زندان چه نفعی برای شاکیان دارد؟
عربشاهی میگفت برای پرسپولیس جان و جوانی دادهام اما هیچ کس سراغم را نمیگیرد، وقتی علی پروین خانهاش در زعفرانیه را خرید تا نظافت خانهاش را من با چند کارگر انجام دادم و خانه را برایش تحویل گرفتم، خودش میگفت در پرسپولیس با معرفتتر و متعصبتر از من وجود ندارد.
عربشاهی به صفحه ورزشی میگفت بعد از خدا چشم امیدم به شماست. گفتوگو با عربشاهی طولانی و تلخ بود، مهمترین نکته گفتوگو این است که آبروی عربشاهی آبروی ما جامعه رسانه است، آبروی فدراسیون فوتبال و تیم ملی است، آبروی پرچم ایران است که عربشاهی روزگاری برای افراختن آن جان و جوانی گذاشته است.
