همای سعادت در بهشت
حمید عزیز، سلام همه ما را به پرویزخان برسان.
رفته‌رفته تیم ملی فوتبال ایران در بهشت تقویت می‌شود و تیمی قوی‌تر از تیم ملی امروز فوتبال ما، تیم ملی بهشت، تیمی قوی‌تر از تیم دنیای فانی می‌شود.
حمید رفت تا در کنار حبیب بنشیند، گل بگوید و گل بشنود. مگر برای حمید جایگاهی جز بهشت تصور می‌کنید؟
حمید هم رفت؛ ستاره‌ای که در دوران اوج فوتبال حرفه‌ای، عاشق ادب و شعر بود، عاشق نواختن گیتاری بود که روزگاری به علت حرام بودن گیتار از تیم ملی خط خورد و روزی دیگر که گیتار آزاد شد و از بند محرومیت رها شد، حمید به نگاه متحجرانه کسانی که از تیم ملی کنارش گذاشتند، لبخند زد.
حمید هم رفت؛ مگر این فوتبال تحمل چقدر غم را دارد؟
همین هفته قبل بود که مرد دیگری از روزگار اوج دارایی تهران آسمانی شد. او را هم سرطان از پا انداخت. محمد خسرایی دوست‌داشتنی هم یک هفته قبل رفت. حالا این دو با قدم‌های یکسان به بهشت فوتبال نزدیک می‌شوند. دارایی‌چی‌ها و همایی‌ها چقدر در این بهشت جایگاه دارند.
آنجا آقای محب هست، آقای مبشر هست، پرویزخان دهداری هست، آنجا حبیب خبیری هست، فریدون رادبوی هست، برادران نصیری هستند، عزیز اصلی هم هست.
در بهشت فوتبال، دارایی‌چی‌ها و همایی‌ها حرف اول را می‌زنند. حمیدخان، سلام ما را مخصوصاً به پرویزخان برسان. بگو تیم ملی بهشت را بسازد تا ما انگیزه داشته باشیم و آدم‌های خوبی باشیم و به بهشت برویم و تماشاگر بازی‌های تیم تو باشیم.
از طرف تمام دوستان خوبم، حسین کلانی عزیز، دکتر زادمهر دوست‌داشتنی، علی‌آقای عزیز، حمید استیلی گل، داوود مهابادی، احمد دانا، فرشاد پیوس، دکتر نویدی، اکبر امامی، فرشاد فلاحت‌زاده، بهزاد داداش‌زاده، ناصر محمدخانی، رضا رجبی، محمد پنجعلی، مجتبی محرمی، مرتضی کرمانی، شاهرخ بیانی، بهروز سلطانی، فرهاد کاظمی، مریم حیدرزاده، حسین باقرشاهی، اردلان آشتیانی، ادموند اختر و... فقدان حمید علیدوستی عزیز را به جامعه فوتبال ایران و خانواده عزیزش تسلیت می‌گوییم.
