درس‌های مانچینی به قلعه‌نویی برای تلفیق شور و شعور
روبرتو مانچینی و ایتالیای فاتح، برابر فرانسه قدرتمند نشان دادند که می‌توان در اوج بدبختی، تیمی خوب داشت.
صفحه ورزشی | مانچینی نشان داد که نه جوان‌گرایی بی‌خرد فایده دارد و نه دل‌بستن به پیرمردهای جوان تیم ملی...
او نشان داد که با تلفیق شور و شعور می‌توان فوتبال ایتالیا را زنده کرد؛ با تکیه بر ستارگان تازه‌وارد و نوظهور و استفاده از باتجربه‌های جوان‌تر تیم ملی...
نه این‌که در هر اردو چند جوان را بیاوریم، فقط به‌خاطر این‌که بگوییم جوان‌گرایی کرده‌ایم و در اردوی بعدی چند جوان دیگر را دعوت کنیم.
امروز فوتبال ما باور دارد که بازیکنانی مثل کسری طاهری، امیرحسین حسین‌زاده، محمد خلیفه، محمدجواد حسین‌نژاد، امیرمحمد رزاقی‌نیا، محمدمهدی محبی، آریا یوسفی و... بدنه نسل آینده هستند.
بی‌تردید در دورانی که همه ادعا داریم از قدیم کمتر ستاره داریم، می‌توانیم با تکیه بر همین نفرات، آینده‌ای موفق داشته باشیم.
همان نام‌هایی که عنوان کردیم، هفت نفر هستند. فقط نام چهار باتجربه را به آن‌ها اضافه کنید: خلیفه درون دروازه، کسری طاهری و سردار آزمون و مهدی طارمی در خط حمله، محبی و رزاقی‌نیا و حسین‌نژاد و حسین‌زاده در خط میانی، آریا یوسفی و زارع و حسین گودرزی و یک باتجربه مثل کنعانی در دفاع و خلیفه در دروازه...
فکرش را بکنید... خلیفه، گودرزی، کنعانی، زارع، آریا یوسفی، رزاقی‌نیا، حسین‌نژاد، محبی، حسین‌زاده، آزمون و مهدی طارمی؛ اگر مثلاً برابر تیمی مثل فلسطین و عراق با چنین آرایشی به میدان برویم، آیا اشکالی دارد؟
