زنگ خطر برای بیرانوند؛ آماده بمان
یکی از نقاط قوت تیم ملی در این سالهای اخیر درون دروازه بوده. جایی که با حضور علیرضا بیرانوند دیگر کمتر حسرت داشتن عابدزاده را به یاد آورده ایم.
یکی از خوششانسیهای امیرقلعهنویی در میان لیست بلندبالای بدشانسیها و مشکلاتش این است که شماره یک خود را درون دروازه دارد.
اما نکتهای که کمی این خیال راحت را ناراحت میکند این است که راه آماده ماندن یک دروازهبان بازی کردن است. اگرچه این قانون در مورد همه بازیکنان فوتبال صدق میکند اما شاید بتوان گفت که برای یک دروازهبان حضور درون دروازه و در شرایط مسابقه قرار داشتن بیش از بقیه حیاتی و واجب است.
بیرانوند به واسطه تعطیلی بازیهای لیگ برتر چندین هفته است که در شرایط بازی قرار نداشته. از آن سو در سه بازی تدارکاتی که برای آمادگی بدنی بازیکنان برگزار شده هم حضور این دروازهبان در تیم اصلی برای آمادگی با مدافعان باعث شده تا با مهاجمان خیلی خطرناکی مواجه نشود.
به همین دلیل هم بسته نگهداشتن دروازهاش در این بازیها نکته خیلی مثبتی برای او حساب نمیشود. اینطور که شنیده میشود هم بازی تدارکاتی مهمی در برنامه تیم ملی نیست و همین مساله میتواند شرایط را برای بیرانوند بدتر کند. البته عاملی به نام انگیزه میتواند تا حدود زیادی این کمبودها را جبران کند.
با این حال یک بازیکن هر چقدر هم باانگیزه باشد باز هم به آمادگی بدنی نیاز دارد. امیرقلعهنویی امیدوار است که انگیزه و تجربه بتواند تا حدود زیادی این مشکلات را برای بیرانوند حل کرده و او همان دروازهبان قابل اطمینان همیشگی باشد.