ستارگان تیم ملی پشتشان را به من می کردند تا به آنها توپ ندهم

تیم ما البته بنا به دلائل مختلف از حضور برخی از ستارگان درجه اول خود مثل پرویز قلیچ خانی، علیرضا عزیزی، محمدرضا عادلخانی، منصور رشیدی، بیژن ذوالفقارنسب و... محروم بود اما به هر حال ستارگانی مثل غفورجهانی، حسین فرکی، حسن نظری، محمد صادقی، ابراهیم قاسمپور، آندرانیک اسکندریان، حسین گازرانی، نصرالله عبداللهی و به خصوص سه ستاره برتر و در حد کلاس جهانی ایران یعنی علی پروین، حسن روشن و ناصر حجازی در این تیم حضور داشتند.

ایران قبل از جام 78 در بازیهایی برابر لهستان و شوروی سابق در المپیک 1976 و آرژانتین  و فرانسه در مسابقاتی دوستانه خوش درخشیده بود اما بازی اول ما از بد حادثه برابر تیمی مثل هلند بود که بی تردید بهترین تیم ملی دهه هفتاد دنیا بود، تیمی که 2 بار به فینال جام جهانی رسید و هر 2 بار در ظلمت زد و بندهای میزبان ها ماند و قهرمانی را به 2 میزبان یعنی آلمان غربی سابق در سال 74 و آرژانتین در سال 78 داد.

هلند، انقلاب نوین فوتبال دنیا در دهه هفتاد بود و بازیکنان ایران از رویارویی برابر تیمی که آری هان، جانی رپ، رنسن برینگ، یوهان نیسکنز، یانگ بلود و... را داشت وحشت زده بودند، به همین اتفاقی در این بازی رخ داد که بعدها ناصر حجازی در گفتگویی با نگارنده در سال 1384 پرده برداشت، ناصر حجازی می گفت، ستارگان بزرگ وقت فوتبال ایران در آن میدان حضور داشتند، ستارگانی که برابر آرژانتین و فرانسه در بازیهای دوستانه ما درخشیده بودند اما وقتی توپ نصیب من می شد و من می خواستم بازی را آغاز کنم، آنها پشت خود را به من می کردند تا  با من چشم در چشم نباشند و انتظار نداشته باشند که من توپ را به آنها بسپارم.

این نکته جالب در همان دوران واکنش های زیادی بر انگیخت و برخی از ستارگان آن زمان تیم ملی اعلام کردند منظور ناصر حجازی از این عنوان، آنها نبوده اند.