داستان تلخ قلی‌زاده؛ دقیقه 14، تکل و خداحافظ جام جهانی

تکل بازیکن لوبلین باعث شد علی قلی‌زاده از هوا روی مچ پایش فرود بیاید و در همین فاصل کوتاه خودش هم سقوط کرد. نگاه نگران سرمربی لخ پوزنان و تصویر هوادارانی که دست روی سر داشتند زودتر ازجواب آزمایشات نشان داد که جواهر ایرانی لهستانی‌ها دچار مصدومیتی شدیدتر از ضربه یک تکل ساده شده است. حتما در همان زمان همه اتفاقات مانند فیلمی از مقابل چشم ستاره ایرانی گذشته است. جام‌جهانی برایش تبدیل به تصویری تار شده است و ادامه فصل را از ادامه خاطراتش پاک کرده است. به همین راحتی رویاهای او نیمه تمام ماند. با مصدومیتش فردریکس را حسابی نگران کرده بود. اما نگرانی سرمربی تیم کمترین مشکل قلی‌زاده بود او که برای بهترین جام‌جهانی عمرش برنامه ریزی کرده بود حالا همه نقشه‌هایش نقش بر آب شده بود.

جام‌جهانی برای قلی‌زاده قرار بود این بار به شکل دیگری پیش برود. اولین جام‌جهانی را که در سن 23 سالگی تجربه کرد یک همراه بود برای تیم و کی‌روش او را در آخرین لحظه برد تا فقط همراهی برای کسب تجربه باشد. در جام‌جهانی بعدی اوضاع بهتر شد. با این حال باز هم بدشانسی رهایش نکرده بود. اگرچه توانست یک پاس گل مقابل انگلیس را به نام خودش ثبت کند اما کارنامه او همین جا متوقف شد. آفساید و تیر دروازه مانع از این شدند که او ستاره بازی با ولز لقب بگیرد. 

قرار بود در جام‌جهانی سوم، بالاخره قلی‌زاده به آنچه می‌خواست برسد. این را آمارش در تیم باشگاهی‌اش می‌گفت. قلی‌زاده روزهایی رویایی را در تیمش می‌گذراند. گرانترین بازیکن تاریخ باشگاه لخ پوزنان که از 19 گل پایانی تیمش روی 14 گل تاثیر مستقیم و غیر مستقیم داشت. این آمار خط و نشانی برای حریفان تیم قلعه‌نویی بودند اما زمان در ساعت 14 بازی برای او ایستاد. جام جهانی به اتمام رسید. پیشنهاد تمدید قراردادش در هاله‌ای از ابهام قرار گرفت و بدتر از آن همه فرصت‌هایی که فکر می‌کرد بعد از سفر به آمریکا برایش ایجاد خواهد شد با رباط صلیبی‌اش پاره شد. او حالا مثل 23 سالگی و 27 سالگی‌اش نمی‌تواند در انتظار جام‌جهانی بعدی باشد. امید او ماندن در لهستان و بازگشت به روزهای خوب با پیراهن تیم باشگاهی‌اش و تیم ملی در سایر میدان هاست. اتفاقی که نشان داده می‌تواند از پس آن بربیاید و دوباره بلند بشود.