تولد من، تولد تو در روزی بهتر؛ برای دوست 49 ساله امروز، برای اکبر امامی
امروز تولد یکی از اعضای صفحه ورزشی است...
امروز تولد دوستی است که صداقت را معناست و خلوص را متجلی و گل واژه های عشق را مترنم....
تولد دوستی که در دنیای خودش بیشترین شباهت را به خودش دارد و همیشه جز آن چه که نشان می دهد، نیست....
به خاطر دارم روزی دوستی از من پرسید چرا در ایران زندگی می کنی و ادامه داد، دلائل بسیار برای رفتن از ایران داری و فرصت های بسیار برای کار حرفه ای در خارج از ایران....
به آن دوست گفتم؛
برای ماندن در ایران دلائل زیادی ندارم اما همان دلائل اندک برایم مقدس است، یکی از آنها وجود آدمهایی مثل اکبر امامی....
به او گفتم فرصت های اینجا اندک اما امید هنوز زنده است
به آن دوست گفتم.....
من اینجا روزی آخر از دل این خاک، با دستِ تهی
گل بر می افشانم.
من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه، چون خورشید.
سرود فتح می خوانم.....
و می دانم روزی تولد من و تولد تو را در حالی جشن می گیریم که حالمان از امروز بسیار بهتر است.
