ورود جنجالی ستاره سابق آلمان به انتخابات

صفحه ورزشی - فوتبال خارجی | توماس برتهولد، قهرمان جهان با آلمان در سال ۱۹۹۰، کاندیدای حزب راست‌گرای افراطی AfD برای ریاست جمهوری آلمان در انتخاباتی است که برای ۳۰ ژانویه برنامه‌ریزی شده است. این نامزدی توسط رهبران مشترک AfD، تینو کروپالا و آلیس وایدل، پس از جلسه کمیته اجرایی در جمعه شب اعلام شد.

برتهولدِ ۶۲ ساله، به عنوان یک «قهرمان جهانِ بدون وابستگی حزبی» و یک «چهره جامعه مدنی» معرفی شده است که می‌تواند انسجام ملی را ارتقا بخشد. کروپالا همچنین به موضع انتقادی برتهولد در قبال محدودیت‌های دولتی در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ اشاره کرد؛ زمانی که این مدافع میانی سابق مخالفت خود را با تدابیر محدودکننده بهداشتی نشان داده بود.

این یک نامزدی نمادین است، چرا که انتخابات برای پست ریاست جمهوری در آلمان مستقیم نیست، بلکه نتیجه رأی‌گیری در مجمع فدرال است که از ۱۲۶۰ نماینده پارلمان فدرال (بوندستاگ) و نمایندگان ایالت‌ها تشکیل می‌شود.

بخت اصلی برای جانشینی رئیس‌جمهور فعلی، فرانک والتر اشتاین‌مایر (که دوره دوم او در مارس ۲۰۲۷ به پایان می‌رسد)، ایلزه ایگنر (از حزب CSU)، رئیس فعلی پارلمان منطقه‌ای بایرن است. نامزدی او از حمایت گسترده ائتلاف احزاب CDU/CSU، حزب سوسیال دموکرات (SPD) و حزب سبزها برخوردار است که اکثریت مطمئنی را برای او تضمین می‌کند تا به اولین رئیس‌جمهور زن آلمان تبدیل شود.

این انتخاب بلافاصله انتقادات احزاب سنتی را در پی داشت. رالف استگنر، نماینده حزب سوسیال دموکرات (SPD)، در گفتگو با روزنامه راینیشه پست، پذیرش این دعوت را یک «ایده مضحک» خواند و با کنایه گفت: «فقط کسی که بیش از حد با توپ‌های مدیسین‌بال سر زده باشد، نمایندگی یک حزب راست‌گرای افراطی را می‌پذیرد.» اگرچه او در عین حال از ورزشکارانی که به فعالیت‌های سیاسی روی می‌آورند تمجید کرد.

توماس برتهولد ۶۲ بار برای تیم ملی آلمان به میدان رفت و اوج افتخاراتش کسب قهرمانی جام جهانی ۱۹۹۰ در ایتالیا بود، جایی که در فینال با نتیجه ۱-۰ آرژانتین را شکست دادند. او در آن بازی تحت هدایت فرانتس بکن‌باوئر، به عنوان بازیکن ثابت در ترکیب حضور داشت. این اتفاق در سال اتحاد دو جمهوری (فدرال و دموکراتیک) رخ داد. او همچنین در باشگاه‌هایی مانند آینتراخت فرانکفورت، بایرن مونیخ، رم و اشتوتگارت درخشید.

در زندگی مدنی، برتهولد از سال ۲۰۲۰ با سخنرانی در تظاهرات جنبش «کوئردنکن»، که منتقد اقدامات بهداشتی در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ بودند، به شهرت عمومی و سیاسی دست یافت. بر اساس گزارش‌های متعدد در مطبوعات آلمان، این مدافع سابق همچنین به صورت علنی دیدگاه‌های مرتبط با «رایشس‌بورگر» (شهروندان رایش) را بازنشر کرده است؛ یک جنبش افراطی که با استفاده از تئوری‌های توطئه، مشروعیت دولت فعلی آلمان را انکار می‌کند. او پیش از این اعلام کرده بود که «نه راست است و نه چپ»، مدافع لغو هزینه اجباری برای رسانه‌های عمومی آلمان است و خود را گیاهخوار و طرفدار طب جایگزین معرفی می‌کند.