پرواز عقاب از زاگرس تا بانکوک!
زمان انتظار تمام شد و رؤیای پسرکی که روزگاری کنار برج آزادی و روی چمنها میخوابید، رنگ تحقق گرفت تا در بانکوک شرجی، علیرضا بیرانوند گل بکارد و با ردای یک آشیانهبان تسخیرناپذیر، فریاد لیاقت خود و این فوتبال ترحمبرانگیز را به گوشها برساند.
| آنجا در خاور دور، شادترین کلمات بر روی لبهای مردی با کتوشلوار لاجوردی و کراوات بنفش نشست تا در ضیافت ستارهها و غولها، پسر زاگرس زنگها را به صدا درآورد و بالاتر از توپچیهای متفرعن سعودی، عنوان بهترین بازیکن سال آسیا را مال خود کند.
بانکوک به جایی برای پرواز عقابی بدل شد که خوابهای دور و دراز خود را تعبیر کرد و با طغیان در کهنقاره ثابت کرد، خواستن توانستن است و برای لمس آسمان هفتم میتوان از صفر شروع کرد و به بینهایت رسید.
این پاداش نمایشهای دراماتیک بیرانوند در جام جهانی بود. او همان روز که شوالیههای بلژیک و مصر را به سیاره تبعید فرستاد، بشارت رستگاری را داد تا چند ماه بعد از آن نمایشهای چشمنواز، در قامت مرد سال فوتبال آسیا اشک شوق بر گونههایش بنشیند و آرام و مقتدر از پلکان استیج بالا رود.
این میتواند تنها دلخوشی مردمی باشد که در روزگار گرانی نان و ارزانی جان به نفس افتادهاند و برای جرعهای آرامش به معجزه بیرو دل میبندند... و شاید بالگشایی پسر لرستان و پروازش از کورهراههای خرمآباد تا ستیغ قلهها مرهمی بر زخمهای مردم خستهجان این روزگار باشد. این تاج آسیایی مبارک بیرو و مبارک مام میهن که فرزندانش با ایستادگی در آوردگاههای بزرگ، نام سرزمین گربهایشکل را زنده نگه میدارند.