فولادشهر قتلگاه رؤیاها!
شمارش معکوس برای نبرد ۶ امتیازی پایین جدول شروع شده و هیچکس نمیداند در جنگ جبرانناپذیر آنسوی سیوسهپل چه اتفاقی خواهد افتاد.
| یک سو ذوبآهن با محمد ربیعی و در سوی دیگر شمسآذر با وحید رضایی. آنجا در فولادشهر نفسها در سینهها حبس خواهد شد، در هنگامهای که گاندوها بیملالت و بیملامت به سیم آخر بزنند و برای فرار از انتهای جدول، آتش بر روی قلعه قزوینیها بریزند.
محمد ربیعی که حضور دوبارهاش در ذوب منتج به خروج تیم فانوسبهدست از پسکوچههای خاموش نشده، باید در خانه، یشمیهای شمسآذر را به مسلخ بفرستد تا در چاله و چاه ناکامی بیش از این دستوپا نزند. ربیعی خوب میداند نصف جهانیها حوصله زیادی ندارند و با مربیان ناکام مماشات نخواهند کرد. او برای آنکه در نارنجی غروب فرونچکد، فرامین یورش از ثانیه صفر را صادر خواهد کرد تا توپچیهایش بیتسامح و تساهل بر روی سنگر ادیب زارعی چادر بزنند و کار را تمام کنند.
آن سوی کارزار اما شمسآذر تبآلود نیز برای رستن از بستر کسالت به برهم زدن معادلات میاندیشد. وحید رضایی که آخرین اولتیماتوم خود را از مدیران شمسآذر گرفته، برای ماندن و دیپورت نشدن باید نسخه ذوب را بپیچد. اتفاقی سخت و صعبناک که تنها با تغییر استراتژی و خداحافظی با پلنهای تدافعی رخ خواهد داد.
تا عصر فولادشهر چیزی نمانده. آیا ربیعی با یک پیروزی ۶ امتیازی طعم گز لقمهای اصفهان را خواهد چشید؟ آیا رضایی ثابت خواهد کرد در نومیدی بسی امید نهفته و مستتر است؟ برای پاسخ به این سؤالات باید چشمانتظار آخرین سوت در فراسوی پل خواجو ماند.