پایان کار ناکام‌ترین گروه ورزش ایران؛ خسته نباشید
بالاخره بازی‌های پاراآسیایی تمام شد و ایران با ۲۶ مدال طلا، ۱۸ مدال طلای کمتر از دوره قبل، بزرگ‌ترین شکست تاریخ خود در این مسابقات را خورد و از رتبه دوم تا رتبه ششم پایین آمد.
این بزرگ‌ترین عقب‌نشینی یک کاروان ورزشی ایران در قرن ۲۱ و حتی قبل‌تر بوده است. البته شکست ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲، بعد از شکوه سال ۱۹۷۴، را در این عرصه به حساب نمی‌آوریم، چون ایران در سال ۱۹۷۸ در این مسابقات غیبت داشت.
ایران در این مسابقات ۱۰۲ مدال گرفت و ۲۹ مدال کمتر از سال ۲۰۲۲ داشت و ۱۸ طلا هم کمتر گرفت؛ در حالی که کاروان ورزش کشورهایی مثل ازبکستان که در دوره قبل کمی بیشتر از ۲۰ مدال طلا گرفته بود، این بار ۴۵ مدال طلا گرفت. آن‌ها تقریباً دو برابر طلا گرفتند و ما تقریباً نصف دوره قبل شدیم.
کاروان ورزش ایران در این دوره از پاراآسیایی افت شدیدی کرد. شاید تغییر برخی از مسابقات و کلاس‌های معلولان در دوومیدانی باعث این قضیه شده باشد، اما اگر هم این‌گونه باشد، چطور ژاپنی‌ها و ازبک‌ها و کره جنوبی و... تغییر چندانی نکردند و تنها ما شکست خوردیم؟
به هر حال، برای مدال‌آوران این ورزش‌ها و جانبازان و معلولان عزیز آرزوی سلامتی و تندرستی داریم و امیدواریم این عزیزان همیشه موفق باشند.
