باشگاهها بازیکن به تیم ملی نمیدهند؛ راهحل فدراسیون چیست؟
تیم ملی امید ما در حالی راهی بازیهای آسیایی خواهد شد که مسئولان باشگاهها اعلام کردهاند بازیکنان خود را به تیم امید نمیدهند.
شاید تیمها حق هم داشته باشند؛ اینهمه برای امثال امیرمحمد رزاقینیا، دانیال ایری، پوریا شهرآبادی، اسماعیل قلیزاده، کسری طاهری و... سرمایهگذاری کنی و بعد در بزنگاه میانه لیگ، آنها را از دست بدهی، آن هم در زمانی بهجز زمان فیفا دی؟
تازه این در شرایطی است که فوتبالیستها سالم برگردند. اگر مصدوم شوند، چه باید کرد؟ دومی را البته، با کمال احترام به مطرحکنندگان این فرضیه، نمیپذیریم؛ چون در بازیهای ملی بزرگسالان که در فیفا دی هم برگزار میشود، احتمال مصدومیت بازیکنان وجود دارد.
اما در این شرایط، تیم ملی امید چه باید بکند؟ خودش امتیاز یک تیم را بخرد و بازیکنانش را در زمان مسابقات به میدان بفرستد؟ اعتبار فوتبال ایران و آمادگیاش برای حضور در المپیک پیش رو چه نقشی دارد؟
همین تیمها بازیکنانی را جذب کردهاند که در تیمهای پایه همین کشور درخشیدهاند. درخشش آنها ضمناً ممکن است پاداشی تاریخی برای خود بازیکنان و تیم آنها داشته باشد. اگر آنها بین ۳ تیم اول قرار بگیرند، معاف خواهند شد و در این شرایط، کارشان برای ادامه روند فوتبال حرفهای بسیار بهتر میشود.
باید برای این مشکل راهحلی عملی وجود داشته باشد. تعطیلی لیگ و سپس ادامه فشرده آن اتفاق عجیبی نیست؛ فقط دو هفته است که البته بخشی از آن هم به علت فیفا دی تعطیل است.
ای کاش فدراسیون این راهحل منطقی را در این بین برگزیند.
