قلعه‌نویی و فدراسیون اگر راست می‌گویند، به ایران برگردند
رگ گردن امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی فوتبال کشورمان، باد می‌کند و حق هم دارد.
صفحه ورزشی | قرار بود تیم ملی ما با پرواز مستقیم به بصره برود، اما عراقی‌ها بر اساس مسائل سیاسی و با رعایت تحریم هوایی ایران، از آبادان با اتوبوس پذیرای تیم ملی ایران در بصره بودند.
به‌واقع، امیر قلعه‌نویی و مسئولان تیم ملی فوتبال این موضوع را نمی‌دانستند؟
اگر نمی‌دانستند، مجرم هستند که ندانسته چنین کاری کرده‌اند و اگر می‌دانستند، دو برابر مجرم هستند که باعث خفت و خواری تیم ملی فوتبال شده‌اند.
بی‌تردید می‌دانند و می‌روند؛ مگر می‌شود ندانند که اجازه ندارند با پرواز به بصره بروند؟
امیر قلعه‌نویی حق دارد عصبانی باشد، اما می‌تواند این عصبانیت را به احترام مضاعف برای تیم ملی فوتبال تبدیل کند. مگر بازی نکردن در این تورنمنت برای فوتبال ایران چقدر ضرر دارد؟
ما روزگاری برای حفظ حرمت فوتبال و اعتبار کشورمان به جام‌های جهانی ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ نرفتیم تا حق و حرمت ایران را حفظ کنیم، اما حالا برای دو بازی دوستانه حاضر شده‌ایم خوار و خفیف شویم.
برای رعایت هرچه بیشتر حرمت مملکت، ای‌کاش همین حالا برمی‌گشتیم و در تورنمنت عراقی‌ها حضور پیدا نمی‌کردیم.
