چه خبر از شهریار؟

پدیده‌ای که همه روزگاری او را با مهاجمان بلند قامت ایران چون علی دایی مقایسه می‌کردند، به جای ادامه فوتبالش در ایران و تیم‌های بزرگ داخلی بعد از درخشش در نوک خط حمله پیکان، ترجیح داد تا لژیونر شود و فوتبالش را در اروپا دنبال کند.

مغانلو آماده در لیگ برتر پرتغال به دلیل مصدومیتش و شکستگی استخوان چندان فرصت پیدا نکرد خودش را نشان دهد و تنها در ۱۳ بازی برای سانتاکلارا به میدان رفت و تنها اثرگذاری وی در ترکیب این تیم یک گل زده بود؛ وی نتوانست انتظارات را برآورده کند و تنها ۶ ماه در فوتبال اروپا دوام آورد.

شهریار برای خروج از شرایط نامساعدش و اثبات مجدد خودش ترجیح داد به صورت موقت به ایران بازگردد؛ از همین رو مغانلو در ۱۷ اسفند ۱۳۹۹ با قراردادی قرضی به مدت شش ماه به پرسپولیس پیوست. او در ابتدای دوران حضورش در پرسپولیس لیگ آمار خوبی به ثبت نرساند؛ در لیگ قهرمانان آسیا اما، او عملکرد درخشانی از خود نشان داد. او در ۲۲ بازی برای پرسپولیس به میدان رفت که حاصل آن ۸ گل و ۳ پاس گل بود. سرخ‌پوشان با توجه به درخشش شهریار امیدوار بودند که باشگاه پرسپولیس قرارداد وی را دائمی کند اما مدیریت وقت باشگاه به دلیل مبلغ بالای وی از جذب این مهاجم صرف نظر کرد.

شهریار از سال ۲۰۲۳ همواره عضو ثابت اردوهای تیم ملی در مقاطع و رویدادهای مختلف بوده است؛ او حتی در اردو تیم ملی در فروردین ماه در ترکیه نیز حضور داشت و در بازی دوستانه برابر نیجریه نیز ۲۷ دقیقه بازی کرد. او امیدوار بود تا نخستین جام‌جهانی خود را سرانجام در ۳۱ سالگی تجربه کند اما لیست تیم ملی برای حضور در اردو ترکیه پیش از رقابت‌های جام‌جهانی در شرایطی اعلام شد که علی‌رغم مصدومیت و نبود برخی از مهاجمان تیم ملی، مغانلو حتی جایی در لیست ۳۰ نفره تیم ملی نیز نداشت.

مغانلو که در تابستان سال گذشته مورد توجه باشگاه‌های بزرگ ایرانی از جمله پرسپولیس، سپاهان اصفهان و تراکتور تبریز و در آستانه بازگشت به فوتبال ایران قرار داشت؛ ترجیح داد در سال منتهی به جام‌جهانی لژیونر بماند و در یک تیم درجه دویی در لیگ امارات بازی کند. الاتحاد کلبا با کسب ۲۴ امتیاز در لیگ ۱۴ تیمی امارات در رده یازدهم قرار گرفت و در هفته پایانی از سقوط گریخت؛ اما شهریار، این تیم را به تیم‌های بزرگ ایرانی ترجیح داد، آن هم در شرایطی که در لیست ۳۰ نفره تیم ملی ۲۲ بازیکن بازیکن لیگ برتری حضور دارند و سهم بازیکنان لژیونر تنها ۸ بازیکن است.

این مهاجم دو بار به امید رسیدن به موفقیت‌های بیشتر در عرصه باشگاهی و ملی تصمیم به لژیونر شدن گرفت که بار اول مصدومیت اجازه درخشش او را نداد و مجبور شد خیلی زود از فوتبال اروپا به ایران بازگردد و در بار دوم امیدوار بود تا با حضور در فوتبال امارات به بزرگترین رویداد فوتبال در جهان برسد که باز هم از رسیدن به جام‌جهانی ناکام بود؛ به نظر می‌رسد لژیونر شدن به این مهاجم بلند قامت نیامده و او با یک تصمیم اشتباه در تابستان ۱۴۰۴ حالا در تابستان ۱۴۰۵ به جای حضور در جام‌جهانی از پای تلویزیون باید این رقابت‌ها را دنبال کند.