در تمجید از هانسی فلیک و تعهد بیپایان؛ حال ما خوب است اما تو باور نکن!
شب گذشته اتفاق ویژه و جالبی رخ داد و هانسی فلیک در شرایطی ویژه هدایت بارسلونا در الکلاسیکو را برعهده داشت.
در حالی که فقط چند ساعت تا شروع مسابقات الکلاسیکو باقی مانده بود و همه منتظر این بودند که بارسلونا با پیروزی در این مسابقه، شبی تاریخی را بسازد، خبر آمد پدر هانسی فلیک درگذشته است.
این خبر آنقدر تلخ بود که عده زیادی تصور کردند هانسی فلیک احتمالا در بازی بزرگ غایب خواهد بود و نمیتوانیم او را در جشن قهرمانی آبیاناریها ببینیم.
با این حال، تعهد بیپایان هانسی فلیک نسبت به باشگاه بارسلونا باعث شد او نه تنها تیم را ترک نکند بلکه با انگیزهای مضاعف کنار تیمش حضور داشته باشد.
شاید هر سرمربی دیگری بود، بیخیال فوتبال میشد و میرفت تا با پدرش وداع کند؛ مگر فوتبال چقدر اهمیت دارد؟ بیشتر از زندگی؟
با این حال تعهد باعث شد هانسی فلیک کنار تیم بماند، قهرمان شود تا قهرمانی را به روح پدرش تقدیم کند.
او شب گذشته بعد از قهرمانی هرچند لبخند زد و روی دست بازیکنان به بالا و پایین انداخته شد ولی واقعیت این است از درون غمی اندوه داشت.
هانسی فلیک بارها و بارها از رابطه پیچیدهای که با پدرش داشت گفته بود و تاثیرات او در مدیریت رختکن.
