سهم ایران از واریته جام جهانی اسپانیا بود نه مالی
این روزها مردم ما سهم اندکی از سفره ای دارند که حقشان بوده و هست، جنگ و عوامل مختلف داخلی و خارجی مانع از آن است که مردم ما در همه ابعاد از اقتصاد گرفته تا بهره مندی از تفریحات سالم به حق خود برسند.
یکی از همین مصادیق، جام جهانی است، شور و شوق جهانی فوتبال در همه دنیا اوج گرفته است، کشورهای مختلف صعود یافته در حال انجام بازیهای تدارکاتی هستند، همین عراق در بیخ گوش ما با اسپانیا پرشوکتترین تیم امروز فوتبال دنیا بازی میکند و با حریف 1-1 هم میکند، به نظر من ارزش تساوی عراق با اسپانیا از ارزش 10 برد ایران برابر مالی و گامبیا بالاتر بوده است.
لذتهای دنیای فوتبال در همین رویدادها نهفته است، مردم اگر در شرایط حداقلی خود از آرامش و آسایش بودند باید امروز برای رویارویی با امثال یامال لذت میبردند.
تولیدکنندگان پوشاک ورزشی باید از سفره جام بهرهمند میبودند، رسانههای ورزشی بیدغدغه از غم درآمد، به تولید محتوای جذاب میپرداخته و 2 برابر همیشه تبلیغات میگرفتند و اوضاع خود را بهبود میدادند.
این روزها ترجیع بند " آخ جان جام جهانی فوتبال" برای مردم عادی جامعه و نه علاقمندان درجه اول فوتبال، تبدیل به " گور پدر فوتبال" شده است.
این روزها جامعه در شرایطی قرار گرفته که آرامش و آسایش مردم در کنار دعا برای قدرتمندی و اعتبار ایران عزیز، آرزویشان برای آینده است، برای 4 سال دیگر، برای زمانی که جام جهانی آغاز میشود و همه هیاهویش با توان 2 به ایران میرسد، مردم لذت بیشتری از جام میبرند، دغدغه افزایش فردا صبح قیمت قوت روزانه ندارند و میتوانند از آن چه حقشان است، یعنی لذت و تفریح بیدغدغه بهره ببرند.
امروز از سفره جهانی فوتبال سهم ما اسپانیا بود و آلمان و فرانسه و انگلستان و پرتغال و برزیل و آرژانتین نه این که شعار بدهیم و چرخ بزنیم و دست آخر سهممان به گامبیا و آخر کار مالی برسد.