رازهای عاشقانه آقای مانچینی و بانو!
مردی که قول داده بود در شب میلاد بانویش، گلخندهای به طعم عسل بر لبان مادام فدریکا بنشاند، به عهدش وفا کرد و با ذبح خروسها در سنسیرو، پرندگان را در نیمرخ شاد عشقش به پرواز درآورد.
| کمتر کسی فکر میکرد آتزوریها اینگونه از بستر احتضار برخیزند و همه رؤیاهای باکره خود را به خاطر بیاورند. مانچو اما اهل عمل بود و برای به مذبح فرستادن پاریسیها به سه گلوله سربی اکتفا کرد و سرخوشیهای شبانه اروپا را متهورانه به نفع ایتالیا مصادره کرد.
یک نمایش مقتدرانه همراه با ۳ گل از فرانچسکو پیو اسپوزیتو و فراتزی کاری کرد که زیدان کنار خط، ابرهای بارانزای میلان را ملامت کند و در فاصله کارزار تا رختکن، رعشه بر اندامش بیفتد. او در شطرنج مرموز با فرمانده ۶۱ ساله ایتالیایی به طرز حیرتآوری مات شد تا اولتراها در نارنجی غروب، به عشق توپچیهای سرزمین چکمه، نغمههای پاواروتی را با صدای بلند بخوانند و روی سکوهای سنسیرو دستافشانی کنند.
حالا کاتناچو، کلنلهای سرزمین چکمه، آتشبارهای فرانسه را از کار انداخته تا مردی با چشمهای روشن و مژههای بلند از اعاده حیثیت لاجوردیها حرف بزند و گردنبندی از فیروزه همراه با سه شاخه گل به شریک زندگیاش هدیه دهد. هدیهای خاص در شب تولد ندیمی که با چتری گشوده در بیرون ورزشگاه انتظار مردش را میکشد. انتظار روبرتو مانچینی غرقه در شور و شادی و شبنم. چه سرنوشتی!