گفت‌وگوی متفاوت بلینگام: می‌خواهم جنتلمن باشم!
جود بلینگام گفت‌وگویی جذاب و متفاوت با مجله ووگ انجام داده و درباره زندگی شخصی‌اش صحبت کرده است.
صفحه ورزشی - فوتبال خارجی | بلینگام بازگشته است. یکی از دغدغه‌های اصلی مورینیو، بازگرداندن این بازیکن انگلیسی به بهترین نسخه خودش، همان بازیکنی که در نخستین فصل حضورش در رئال مادرید دیدیم، بود و او تاکنون در این مسیر موفق عمل کرده است. این هافبک هم برای رئال مادرید و هم برای تیم ملی انگلیس بازیکنی کلیدی است، تیمی که او در حال حاضر در اردوی آن حضور دارد. یکشنبه آینده، او در ورزشگاه متروپولیتانو مقابل اسپانیا قرار خواهد گرفت.
بلینگام در گفتگو با مجله ووگ درباره فصل گذشته صحبت کرد: «احساس می‌کردم گاهی فصل گذشته کاملاً من را تحت تأثیر قرار می‌داد و باعث می‌شد بسیار مضطرب و پراسترس باشم. صحبت با فردی را آغاز کردم که در این زمینه و همچنین در نحوه مدیریت چنین موقعیت‌هایی کمک زیادی به من کرد. وقتی بعد از انجام چهار مسابقه در ۱۴ روز به خانه برمی‌گردم، تنها چیزی که می‌خواهم این است که به اندازه کافی ریکاوری کنم تا وقتی همه چیز تمام شد، بتوانم به رختخواب بروم.»
این هافبک می‌گوید در دوران کودکی علاقه‌ای به فوتبال نداشته است: «وقتی فوتبال برای نخستین بار وارد زندگی‌ام شد، علاقه‌ای به آن نداشتم. نمی‌خواستم کسی به من لگد بزند و نمی‌خواستم به کسی لگد بزنم؛ فقط می‌خواستم کسی کاری به کارم نداشته باشد. زمانی به فوتبال علاقه‌مند شدم که برادرم می‌خواست بازی کند.»
او درباره بهترین بخش دوران حضورش در رئال مادرید و یادگیری زبان اسپانیایی اظهار داشت: «بازی برای رئال مادرید. حتی وقتی در مادرید باران می‌بارد... نمی‌دانم... شیک‌تر به نظر می‌رسد؟ باید آن‌قدر اعتماد به نفس داشته باشید که به زبان اسپانیایی صحبت کنید. می‌دانید که اشتباه خواهید کرد و احتمالاً صحبت کردن‌تان بی‌نقص نخواهد بود اما اگر مردم متوجه شوند چه می‌گویید، احتمالاً با خودشان فکر می‌کنند: آفرین که تلاش می‌کنی.»
این ستاره انگلیسی درباره نحوه رفتار و تأثیر شبکه‌های اجتماعی اضافه کرد: «فکر می‌کنم اینستاگرام، توییتر و سایت‌هایی از این دست می‌توانند بسیار منفی باشند. اینجا مکان مناسبی برای به اشتراک گذاشتن مستقیم کارهایی که انجام می‌دهید نیست. فکر می‌کنم گاهی هواداران بازیکنان را بیش از حد ایده‌آل می‌بینند و من نمی‌خواهم آنها من را این‌طور ببینند. ترجیح می‌دهم قبل از هر چیز، من را به عنوان یک انسان ببینند. دوست دارم با دوستان و خانواده‌ام وقت بگذرانم، قهوه بنوشم و قدم بزنم. اگر بتوانند با شما عکس بگیرند، برای مدتی هیجان‌زده خواهند بود، در حالی که این کار در واقع فقط پنج ثانیه از وقت شما را می‌گیرد.
من به این دلیل وارد دنیای فوتبال نشدم که می‌خواستم الگوی دیگران باشم. این کاری است که بابت آن دستمزد می‌گیرم. شغل من و در عین حال علاقه‌ام است. افراد زیادی سرمایه مالی زیادی روی من گذاشته‌اند. هواداران بسیار متعهد هستند و برای حضور در ورزشگاه و حمایت از تیم، پول زیادی هزینه می‌کنند. نمی‌توانید هر طور که دل‌تان می‌خواهد رفتار کنید و در عین حال، هر بار که پیراهن یک تیم را می‌پوشید، باید نماینده یک شهر یا کشور باشید، زیرا الهام‌بخش یک نفر می‌شوید. چه بخواهید و چه نخواهید، نسل بعدی به شما نگاه می‌کند. ترجیح می‌دهم این موضوع را یک امتیاز بدانم. همیشه گفته‌ام که خارج از زمین مسابقه می‌خواهم یک جنتلمن باشم.»
این بازیکن انگلیسی همچنین درباره جام جهانی صحبت کرد: «جام جهانی برای من احتمالاً بهترین تجربه زندگی‌ام بود. زمانی که آن را تجربه می‌کردم، آگاهانه تصمیم گرفتم از آن لذت ببرم. چنین فرصتی خیلی زیاد پیش نمی‌آید. این اتفاقی استثنایی است.»
در نهایت، او درباره زندگی خارج از دنیای فوتبال صحبت کرد: «در دنیای فوتبال احساس پختگی می‌کنم، زیرا تقریباً ۴۰۰ مسابقه انجام داده‌ام اما راستش را بخواهید، در زندگی احساس نمی‌کنم به همان اندازه پخته باشم. آشپزی بلد نیستم، رانندگی بلد نیستم... در کاری که انجام می‌دهم خوب هستم، اما در هر چیز دیگری؟ چندان نه. برای کمک به دوستان و خانواده‌ام وابسته هستم، آشپز، نظافتچی، مادرم یا هر کس دیگری. شرایط همین است. هر روز و تمام طول روز سخت کار می‌کنم و بعد وقتی به خانه برمی‌گردم، احتمالاً یادگیری برخی از ابتدایی‌ترین مهارت‌ها را نادیده گرفته‌ام.»
