چه بر سرِ علیرضا منصوریان در عراق آمد؟
علیرضا منصوریان که با رویای فتح سکوهای لیگ ستارگان عراق راهی باشگاه الطلبه شده بود، حالا در پایان فصل به بنبستی سیاه رسیده است.
سرمربی اسبق استقلال که شروعی امیدوارکننده در عراق داشت، در هفتههای پایانی با چنان افتِ فاحشی مواجه شده که حتی جایگاه پنجم جدول نیز برای تیمش به یک رویای دستنیافتنی تبدیل شده است.
اعداد و ارقام برای شاگردان منصوریان بیرحم هستند. تیم او در ۵ بازی اخیر خود حتی طعم برد را نچشیده و از ۱۵ امتیاز ممکن، تنها به ۳ امتیاز قناعت کرده است. فاجعه زمانی عمیقتر میشود که نگاهی به ۸ بازی گذشته بیندازیم. تنها یک پیروزی حاصل تلاش منصوریان بوده و بقیه مسابقات با شکست یا تساویهای ناامیدکننده به پایان رسیده است. تساوی اخیر مقابل المینا (تیم شانزدهم جدول) آن هم پس از پیش افتادن در دقایق ابتدایی، نشان از از دست رفتن تمرکز و اعتمادبهنفس در رختکن آبیپوشان دارد.
بحرانی که از داخل زمین به اتاق مدیریت کشیده شد
وضعیت برای منصوریان اما فقط در مستطیل سبز بحرانی نیست. محرومیت از ۳ پنجره نقلوانتقالاتی، دست منصوریان را برای ترمیم تیم بسته است و این یعنی سرمربی ایرانی با تیمی که احتمالاً در فصل آینده هم همین خواهد بود، باید به جنگ رقبای قدرتمند برود.
در کنار اینها، ابطال برگزاری مسابقات جام حذفی عراق به دستور یونس محمود، تیر خلاصی بر قلب آرزوهای آسیایی منصوریان بود. او که روی میانبرِ جام حذفی برای رسیدن به قاره کهن حساب باز کرده بود، حالا میبیند که تمام راهها برای کسب سهمیه به بنبست رسیده است.
با وجود قرارداد سهساله و حمایت مدیران باشگاه، سؤال اصلی اینجاست: آیا منصوریان میتواند در طوفانِ محرومیتها و افت فنی تیمش، کشتیِ در حال غرق شدنِ الطلبه را به ساحل آرامش برساند؟ یا روزگار سیاه او در عراق ادامه خواهد داشت؟
