سلطان دوست داشتنی فوتبال در عهد کاپیتانها
شماره هفت تیم ملی در اولین حضورش در جام جهانی، کاپیتان تیم ملی و یکی از بهترینهای تاریخ فوتبال ایران یعنی علی پروین بود.
علی پروین در جام جهانی 1978 توان بالای گذشته و حتی سالهای بعد خود را نداشت و یکی از معمولیترین دورانش در فوتبال را تجربه کرد در حالی که او در المپیک 1976 مونترال به تمام معنا برابر لهستان و شوروی قدرتمند ستاره بود.
در سال 1998 علیرضا منصوریان شماره 7 ایران بود و یک ذخیره تمام عیار محسوب میشد و برخلاف مسابقات مقدماتی این دوره از جام، او در مرحله نهایی بازیکن جانشین بود.
در سال 2006 فریدون زندی شماره هفت ایران بود و عملکردی که او در این مسابقات از خود به نمایش گذاشت کاملا معمولی بود.
در سالهای 2014 و 2018 یک نفر یعنی مسعود شجاعی پیراهن شماره 7 ایران را بر تن کرد، مسعود در سال 2018 کاپیتان تیم ملی فوتبال کشورمان هم بود.
سرانجام علیرضا جهانبخش مرد دیگر تیم ملی با پیراهن 7 در جام جهانی بود که یکی از کاپیتانهای تیم ملی هم بود، گویی شماره هفت شماره مخصوص کاپیتانهای فوتبال ایران بوده است.
برخلاف تصور شماره هفتهای تیم ملی کمترین تاثیرگذاری را در جام جهانی به نسبت مسابقات دیگر خود در فوتبال ایران داشتهاند.
