درگیری عادل و امیر، درگیری مردانی که خود را عقل کل می‌دانند
امیر قلعه‌نویی در تازه‌ترین گفت‌وگویش، عادل فردوسی‌پور و برنامه او را مورد حمله قرار داده و از حرف‌ها و نظرات او به‌شدت انتقاد کرده و حتی اعلام کرده که می‌داند مجوز پخش برنامه‌اش را از کجا گرفته و به‌نوعی او را مورد تهدید قرار داده است.
به هر حال، انتقادپذیر بودن زیاد هم بد نیست و قلعه‌نویی هم اصلاً انتقادپذیر نیست، اما بی‌تردید فردوسی‌پور هم انتقاد از قلعه‌نویی را از مرز سازنده بودن به مرز تخریب‌گری رسانده و به تصور ما، کمی هم مسائل شخصی و دفاع برنامه فوتبال برتر از او را عامل اصلی مخالفت با او کرده است.
عادل فردوسی‌پور محبوب است. او از دریچه تلویزیون محبوب شد، حالا اما رقیب تلویزیون است. هرچند به قول قلعه‌نویی، مجوز فعالیتش را هم از جایی گرفته است که با نوع رفتار او در سال‌های اخیر کاملاً تناقض دارد. فردوسی‌پور به خط‌وربط‌هایی انتقاد می‌کند که خودش، حفظ تریبون تازه را از آن خط‌وربط‌ها دارد.
قلعه‌نویی بی‌شک اشتباه می‌کند، زیاد هم اشتباه می‌کند، اما کسی که ادعا کند او مربی بدی است، بیشتر اشتباه می‌کند. او زیرک، کاربلد و فوتبال‌فهم است. شاید تنها در نوع رفتار و روابط عمومی دچار مشکل باشد، اما جریانی که خود را عقل کل می‌داند و تصور می‌کند هیچ‌کس بیشتر از او نمی‌فهمد، روابط فوتبال را چنان تنظیم‌بندی و پیکره‌بندی کرده که خودش هم باورش شده اشتباهی در کارش ندارد. شاه سابق ایران هم گاهی چنان در چنبره تملق‌ها اسیر شده بود که تصور می‌کرد خودش نه پادشاه، بلکه خداست؛ درست تصور اشتباهی که برخی از امروزی‌ها دارند.
