مبادا ضعف دیپلماسی در جام جهانی پاشنه آشیلمان شود
تیم ملی فوتبال کشورمان اردوی خود را در ایران به پایان خواهد رساند و از شنبه به کشور ترکیه خواهد رفت، تیم ما زودتر از موعد هم به امریکا میرود اما شمای کلی بازیهای تدارکاتی تیم ملی فوتبال کشور ما نشان میدهد که ما ضعیف ترین بازیهای تدارکاتی را در تاریخ حضورمان در جام جهانی داشتهایم.
درست است که ما به خاطر شرایط ناشی از جنگ تحمیلی سوم نمی توانستیم در داخل کشورمان میزبانی بازیهای تدارکاتی قدر و شایسته ای باشیم چنان که در سال 1978 با بلغارستان و یوگسلاوی و ولز در تهران مصاف داده و در اداور آینده قبل از جام جهانی بزرگانی مثل آلمان، اروگوئه و .... را به میدان فراخواندیم اما در این دور شرایط فوق الذکر مانع حضور این تیم های قدرتمند برای رویارویی تدارکاتی بود با این حال شاید می توانستیم به جای اردو و بازیهای درون تیمی سبز و سرخ و سفید و آبی! در کشورهای امن دوست از رقبای تدارکاتی شایسته میزبانی کنیم.
همین امروز کشورهایی مثل چین، ترکیه و روسیه نمی توانستند مقصدی برای اردویی شایسته و تمام عیار برای فوتبال ما باشند؟ چیزی که به عنوان انتقاد مطرح می شود این که برای برگزاری چنین مصاف های تدارکاتی باید از ماه ها قبل برنامه ریزی کرد؟
اما آیا خودتان باور دارید که در صورت برنامه ریزی برای بازی با ترکیه و روسیه و چین مشکلی از سوی آن کشورها برایمان پیش می امد؟این مشکل دیپلماسی فوتبال ما در روابط خارجی است، درست است که فرصت محدود بود اما برخی اوقات عقلا می گویند از تهدید باید فرصت ساخت کما این که کشوری مثل سوریه سالیان سال درگیر جنگ بوده اما همواره اردوهای خود را در خارج از سوریه برگزار کرده و گاهی هم با بزرگانش تیم هایی در سطح صعود به جام جهای داشته است.
به هر حال امید واریم که تیم ملی ما بتواند با همین مصاف تدارکاتی سبز و سفید در جام جهانی حریف بلژیک و مصر و نیوزلند شود اما اگر این گونه هم نشود، بی ترددید باید گفت از کوزه همان برون تراود که در اوست هر چند ما دوست دایم حتی اگر کوزه مان خالی هم باشد اما از ان گواراترین آب های جهان را استخراج کنیم که به امید خدا در جام جهانی پیش روی این گونه خواهد بود.
