والیبال و کشتی با 23 سال می درخشند و فوتبال با 31 سال می لنگد

تیم ملی کشتی در سال گذشته با میانگین سنی 23 قهرمان جهان شد، هم در آزاد و هم در فرنگی، تیم ملی والیبال هم سال قبل با میانگین سنی 23 سال، در لیگ ملتها هشتم شد و در مسابقات جهانی تا یکچهارم صعود کرد.

در تیم جوان کشتی ما ستاره هایی با سن اندک مدال گرفتند، طلایی هایی که سال تولدشان دهه هشتاد بود، مثل سعید اسماعیلی و رحمان عموزاد و غلامرضا فرخی و....در تیم والیبال ما عرشیا به نژاد نماینده نسلی بود که 4 سال قبل در مسابقات قهرمانی امیدهای جهان قهرمان شده بودند و حالا ان نسل پرخاطره و پرستاره در لیگ امسال ملتها باز هم خواهند درخشید.تیم ملی فوتبال اما با میانگین سنی بالاتر از 30 و نزدیک 31 به میدان خواهد رفت، هشت سال مسن تر از تیم ملی موفق کشتی و والیبال.....آیا معیار سن در فوتبال با آن 2 رشته متفاوت است؟ پاسخ خیر است...همین حالا در فوتبال اسپانیا جوانان درخشان تازه واردی می بینیم که رویا برای آینده می یازند، نماینده آنها یامالی است که 18 سال دارد...... به همین علت است که ما نه دومین تیم مسن جام جهانی بلکه حتی مسن ترین تیم هستیم.در والیبال و کشتی هم بسیار ستارگانی می بینیم که در سن بالاتر از 35 هنوز کشتی گرفته و مدعی هستند بنابراین کشتی هم فقط ورزش کوچک سالان ملی ما نیست.

مساله در ذات بد فوتبال نتیجه گرا و بازاری فوتبال ماست که به جوانها اجازه و فرصت درخشش نمی دهد و عملکرد خوب فدراسیون والیبال و کشتی است که شرایط مساعدی را مربیان تیم های ملی مورد اشاره فراهم می آورد و البته جواب دیگر این قاعده در عملکرد مربیان خوب کشتی و والیبال و مربی متوسط تیم ملی فوتبال است.ای کاش فوتبال ما یک مربی مثل پیاتزا و یک مدیر مثل دبیر داشت ای کاش فوتبال ما هم 23 ساله بود.

پ. ن: دبیر فقط در رفتار مدیریتی مورد تایید ماست نه در نوع عملکرد اجتماعی و حرف زدن و رفتارهایی که شائبه صداقت نداشتن او را زیر سوال می برد)