وقتی پدر شدن مهمتر از جام جهانی میشود؛ نگاهی روانشناختی به تصمیم جرمی دوکو
جرمی دوکو در تصمیمی احساسی، لحظه به دنیا آمدن فرزندش را به حضور در جام جهانی ترجیح داده است.
گاهی مهمترین تصمیمهای یک ورزشکار، نه در زمین مسابقه، بلکه بیرون از آن گرفته میشود.
جرمی دوکو، وینگر تیم ملی بلژیک و بازیکن منچسترسیتی، در سالهای اخیر بهعنوان یکی از سریعترین و خلاقترین بازیکنان فوتبال اروپا شناخته شده است. اما آنچه این روزها توجه بسیاری را به خود جلب کرده، نه سرعت و دریبلهای او، بلکه تصمیمی شخصی و انسانی است.
گزارشها حاکی از آن است که تولد نخستین فرزند دوکو ممکن است همزمان با مسابقات مهم ملی او باشد. زمانی که از او درباره این موضوع پرسیده شد، پاسخی بسیار کوتاه داد:
«این اولین فرزند من است. دوست دارم آنجا باشم.»
همین یک جمله کافی بود تا بحثی گسترده شکل بگیرد.
عدهای معتقدند که حضور در بزرگترین مسابقات ورزشی یک افتخار تکرارنشدنی است. در مقابل، گروهی دیگر باور دارند که تولد نخستین فرزند نیز تنها یک بار در زندگی اتفاق میافتد.
اما شاید مسئله اصلی، انتخاب میان فوتبال و خانواده نباشد؛ بلکه موضوع به هویت انسان بازگردد.
انسان فقط یک نقش ندارد
در روانشناسی، هویت انسان از نقشهای متعددی تشکیل شده است. ما همزمان میتوانیم فرزند، همسر، دوست، والد و صاحب یک حرفه باشیم.
زمانی که تمام هویت فرد به یک نقش محدود شود، آسیبپذیری او افزایش پیدا میکند. ورزشکاری که تنها خود را با نتایج ورزشی تعریف میکند، در صورت شکست ممکن است احساس بیارزشی یا فروپاشی را تجربه کند.
در مقابل، افرادی که هویتهای متنوعتری دارند، معمولاً انعطاف روانی بیشتری نشان میدهند.
جرمی دوکو و پذیرش نقش پدر
شاید تصمیم دوکو نشان میدهد که او دیگر فقط یک فوتبالیست نیست.
او تنها بازیکن منچسترسیتی یا وینگر تیم ملی بلژیک نیست؛ او مردی است که در آستانه تجربه یکی از مهمترین نقشهای زندگی خود قرار دارد: پدر بودن.
پذیرش این نقش جدید، میتواند نشانهای از بلوغ روانی و تعادل میان زندگی حرفهای و زندگی شخصی باشد.
نسل جدید ورزشکاران
در سالهای اخیر، بسیاری از ورزشکاران درباره سلامت روان، فشار رقابت، اضطراب و اهمیت خانواده صحبت کردهاند.
نسل جدید ورزشکاران دیگر صرفاً به دنبال مدال و جام نیستند. آنها تلاش میکنند در کنار موفقیت حرفهای، زندگی شخصی و روابط انسانی خود را نیز حفظ کنند.
شاید جرمی دوکو مسابقات دیگری را تجربه کند.
شاید فرصتهای دیگری در فوتبال برای او به وجود بیاید.
اما تولد نخستین فرزند تنها یک بار اتفاق میافتد.
پرسشی برای همه ما
شاید مهمترین سؤال این نباشد که تصمیم جرمی دوکو درست است یا نه.
سؤال واقعی این است:
ما در زندگی خودمان، برای موفقیت چه چیزهایی را قربانی میکنیم؟
چند بار گفتهایم:
«فقط این پروژه تمام شود.»
«فقط این قرارداد امضا شود.»
«فقط این امتحان بگذرد.»
و بعد متوجه شدهایم که برخی لحظههای مهم زندگی از کنار ما عبور کردهاند.
شاید بزرگترین قهرمانی، نه در زمین مسابقه، بلکه در مهمترین لحظههای زندگی اتفاق بیفتد؛ جایی که قلب ما حضور دارد.
کارشناس روانشناسی ورزشی :نگین کریمی
