حلوایی: حبیبی فوتبال را زندگی می‌کرد

صفحه ورزشی - تاریخ ورزش ایران | مجید حلوایی، مدافع پرقدرت و ملی‌پوش اسبق باشگاه پاس، در گفت‌وگویی با صفحه ورزشی بیان کرد: متأسفانه فرزند خواهرم فوت کرده و اکنون در اهواز هستم. در واقع، عزادار وی و همچنین استاد حسن حبیبی هستم.

بنده در دورانی که در کنار زنده‌یاد حبیبی در باشگاه پاس، ارتش و تیم ملی بودم، از ایشان خیلی چیزها آموختم. ایشان با تک‌تک سلول‌هایش به دیسیپلین اعتقاد داشت و باید بگویم او فوتبال را زندگی می‌کرد.

وی افزود: مرحوم حبیبی به موارد انضباطی و اخلاقی پایبند بود و این آیتم‌ها را بر موارد فنی مقدم می‌دانست. باید با ضرس قاطع بگویم حسن‌آقا یک معلم کامل بود و باور دارم بسیاری از شاگردان او در باشگاه پاس و تیم ملی به این نظر بنده مهر تأیید می‌زنند.

دستاورد ایشان در فوتبال، به‌ویژه در تیم ملی فوتبال کشورمان، ماندگار خواهد بود و هیچ‌گاه از خاطره‌ها زدوده نخواهد شد.

حلوایی در ادامه اظهار داشت: بنده ده سال در پاس توپ زدم و از محضر مرحوم حبیبی تلمذ کردم. آن‌قدر انضباط را مو به مو رعایت می‌کردیم که اگر همین الان بخواهیم سوار اتوبوس شویم، بنده می‌دانم باید نفر چندم باشم که وارد شوم و در کدام صندلی بنشینم.

ایشان و همچنین تیمسار صادقی، اسداللهی و تمامی بازیکنان سال‌ها عرق جبین ریختند تا تیم پاس در صف بزرگان بایستد و متأسفم که تمام این تلاش‌ها و زحمات تمام‌قد آن‌ها به هدر رفت و از این باشگاه مقتدر فقط نامی باقی ماند.

وی در خصوص احداث مجموعه ورزشی باشگاه پاس خاطره‌ای جالب بر زبان آورد و گفت: در سال‌های دور، پاس فاقد باشگاه اختصاصی بود و ما با ازخودگذشتگی توانستیم در راه احداث مجموعه ورزشی اهتمام کنیم. به این صورت که اعضای تیم فوتبال پاس تمامی مبالغ حاصل از بلیت‌فروشی بازی‌های دوستانه پاس با بنفیکا، بایرن مونیخ و... را به این منظور اختصاص دادند.

ما هیچ مبلغی را دریافت نکردیم و آن را برای احداث مجموعه ورزشی بخشیدیم؛ درحالی‌که با مبلغی که برای هر یک از ما در نظر گرفته بودند، می‌توانستیم وضعیت زندگی خود را به میزان قابل‌توجهی بهبود ببخشیم.

وی در پایان گفت: به یاد دارم زنده‌یاد حسن حبیبی از این بابت بسیار خشنود بود و در پوست خود نمی‌گنجید. امیدوارم مسئولان قدردان این معلمان فاخر باشند و در زمان حیات آن‌ها، به تکریم مربیان و افتخارآفرینان بپردازند.