کشوری که ۱۵۰۰ برابر ایران هزینه کرد اما چهاردهم شد
قطر با صرف میلیاردها دلار برای ورزش و جذب ورزشکاران خارجی، ویترینی پرزرقوبرق از قدرت ورزشی ساخت، اما نگاهی به نتایج این کشور نشان میدهد پول، بهتنهایی اصالت و قهرمانسازی نمیخرد.
با نگاهی به جدول نهایی بازیهای آسیایی یک سوال ایجاد میشود: هزینه دلاری برای هیچ؟
کشوری مثل قطر همواره سعی کرده با راههایی مثل تغییر تابعیت ورزشکاران، خود را به عنوان قدرتهای ورزشی آسیا معرفی کند.
کاری که به عنوان نمونه برای سیف سعید شاهین، دونده کنیایی صورت پذیرفت. و حتی توانست با پرچم قطر قهرمان جهان شود. اما این اتفاق محدود به حضور این شخص شد.
طبق گزارش World Athletics، قطر با هزینهای نزدیک به 1.5 میلیون دلاری برای او اما نتوانست دوران قهرمانی را با ایجاد انگیزه و یا آموزش به مردم خود نیز منتقل کند زیرا اصلا استعداد و پتانسیل این کار را ندارد.
این در شرایطی است که کمک مستقیم به تمام فدراسیونهای ایران به عنوان نمونه در سال 1404 (قبل از شرایط جنگی)، فقط حدود 1.2 میلیون دلار برآورد شده بود.
اما ایران در بازیهای آسیایی طی چندین دوره متوالی در میان قدرتهای اصلی قاره باقی مانده است؛ ایران 2026 ناگویا ۵۲ مدال گرفت و رتبه ششم آسیا ایستاد.
اما قطر با هزینه معادل ۱.۸ میلیارد دلار (۱۵۰۰ برابر ایران) در همان سال 1404 برای بخش ورزش، تنها 16 مدال گرفت و در رتبه چهاردهم آسیا قرار گرفت.
مدلی که رویترز از آن به عنوان (جذب ورزشکار + توسعه داخلی= پرورش قهرمان) یاد کرده بود اما نتیجه نداد.
