سهم ایران از واریته جام جهانی اسپانیا بود نه مالی

این روزها مردم ما سهم اندکی از سفره ای دارند که حقشان بوده و هست، جنگ و عوامل مختلف داخلی و خارجی مانع از آن است که مردم ما در همه ابعاد از اقتصاد گرفته  تا بهره مندی از تفریحات سالم به حق خود برسند.

یکی از همین مصادیق، جام جهانی است، شور و شوق جهانی فوتبال در همه دنیا اوج گرفته است، کشورهای مختلف صعود یافته در حال انجام بازیهای تدارکاتی هستند، همین عراق در بیخ گوش ما با اسپانیا پر شوکت ترین تیم امروز فوتبال دنیا بازی می کند و با حریف 1-1 هم می کند، به نظر من ارزش تساوی عراق با اسپانیا از ارزش 10 برد ایران برابر مالی و گامبیا بالاتر بوده است.

لذت های دنیای فوتبال در همین رویدادها نهفته است، مردم اگر در شرایط حداقلی خود از آرامش و آسایش بودند باید امروز برای رویارویی با امثال یامال لذت می بردند.

تولیدکنندگان پوشاک ورزشی باید از سفره جام بهره مند می بودند، رسانه های ورزشی بی دغدغه از غم درآمد، به تولید محتوای جذاب می پرداخته و 2 برابر همیشه تبلیغات می گرفتند و اوضاع خود را بهبود می دادند.

این روزها ترجیع بند " آخ جان جام جهانی فوتبال" برای مردم عادی جامعه و نه علاقمندان درجه اول فوتبال، تبدیل به " گور پدر فوتبال" شده است.

این روزها جامعه در شرایطی قرار گرفته که آرامش و آسایش مردم در کنار دعا برای قدرتمندی و اعتبار ایران عزیز، آرزویشان برای آینده است، برای 4 سال دیگر، برای زمانی که جام جهانی آغاز می شود و همه هیاهویش با توان 2 به ایران می رسد، مردن لذت بیشتری از جام می برند، دغدغه افزایش فردا صبح قیمت قوت روزانه ندارند و می توانند از آن چه حقشان است، یعنی لذت و تفریح بی دغدغه بهره ببرند.

امروز از سفره جهانی فوتبال سهم ما اسپانیا بود و آلمان و فرانسه و انگلستان و پرتغال و برزیل و آرژانتین نه این که شعار بدهیم و چرخ بزنیم و دست آخر سهممان به گامبیا و آخر کار مالی برسد.