از کسی نمیترسیم، حریفان باید نگران پرتغال باشند!
ژسوس، سرمربی تیم ملی پرتغال، پس از پیروزی ۲-۳ شاگردانش برابر تیم ملی ولز در کاردیف در مرحله گروهی رقابتهای لیگ ملتهای اروپا که آخرین بازی این مرحله نیز بود، با خبرنگاران گفتگو کرد.
| تیم پرتغال در گروه خود به مقام اول رسید و به عنوان صدرنشین راهی مرحله بعدی این مسابقات شد.
در مورد عملکرد دفاعی، هجومی و مدیریتی تیم در این مرحله اول لیگ ملتها چه جمعبندیای دارید؟
«در مجموع، از شش مسابقه، پنج پیروزی و یک شکست به دست آوردیم. اگر بخواهم درباره لحظاتی از بازی که در آنها بهتر یا ضعیفتر بودیم صحبت کنم، باید بگویم از نظر دفاعی، در چهار بازی اول که تقریباً هیچ تغییری در خط دفاعی ایجاد نکردم، عملکرد آنها را نمیگویم بینقص، اما بسیار خوب بود. به دلیل شرایط موجود، مصدومیتها و همچنین محرومیت روبن دیاز در این مقطع، با دشواریهای بیشتری مواجه شدیم. امروز از نظر دفاعی برای متوقف کردن ضدحملات حریف مشکل داشتیم و در برخی لحظات جایگیری مناسبی نداشتیم، اما دلیلش دقیقاً این بود که به اندازه زمانی که نونو مندز، ژوائو کانسلو، روبن دیاز و رناتو ویگا در خط دفاعی حضور داشتند، با این ترکیب دفاعی کار نکرده بودیم. هر زمان هم که با آن ترکیب کار کردیم، عملکردمان بسیار خوب بود.
از نظر هجومی، تیم به راحتی گل میزند که این موضوع به کیفیت فردی بازیکنان هم مربوط میشود. برای عبور از پرس حریف، موقعیتهایی را طراحی کردهایم که تیم از آنها شناخت دارد و همین باعث میشود متوقف کردن نخستین خروج توپ از خط دفاعی توسط دو مدافع میانی ما دشوار شود، چرا که با هافبک دفاعی حرکاتی انجام میدهیم. این روند رو به پیشرفت بوده و امروز برابر تیمی دشوار پیروز شدیم که دوندگی زیادی دارد و در ضربات ایستگاهی قدرتمند است. همانطور که گفتم، آنها در ضدحملات دو گل به ما زدند. اما نکته مهم پیروزی بود. نیازی نداشتیم برای محاسبه شرایط از ماشین حساب استفاده کنیم. پس از چهار بازی، صعودمان قطعی شده بود. در آن مقطع صدرنشین نبودیم، اما امروز به دلیل پیروزی در صدر قرار گرفتیم، هرچند اگر هم پیروز نمیشدیم، باز هم صدرنشین میشدیم. حالا هم همانطور که بهدرستی گفتید، باید تا ماه مارس صبر کنیم.
پویایی گروهی اهمیت زیادی داشت. برخی از بازیکنان جوان فرصت بازی پیدا نکردند، اما حضورشان در کنار تیم مهم بود تا با ایدههای تیم و شیوه کار آن آشنا شوند چون کار کردن در یک باشگاه با کار کردن در تیم ملی متفاوت است، اینطور نیست؟ یا این شرایط را میپذیرید یا نه. این تجربه برای آنها مفید بود. رودریگو مورا بازیکنی برای آینده است و نازینیو هم همینطور. به نظر من، آلبرتو در نخستین بازیاش همواره عملکرد خوبی داشت. او توماس را مهار کرد، همان وینگری که در سمت راست خط دفاعی ما بازی میکرد و برایمان دردسرساز شده بود. این که ژوائو کانسلو را با دیوگو دالوت تعویض کردم، اتفاقی نبود. سپس زمانی که تلاش کردم در شرایطی که حریف خستهتر شده بود و مهار او آسانتر به نظر میرسید، متوقفش کنم، آلبرتو کارش را تمام کرد، به خوبی او را مهار کرد و عملکرد خوبی داشت. بعد از اخراج پدرو نتو، شرایط کمی پیچیده شد، اما به هدفمان رسیدیم. مدیریت گروه دقیقاً به همین معناست: برخی بازیکنان فرصت بازی زیادی پیدا نمیکنند، اما همانطور که اشاره کردم، با ایدههای تیم هماهنگ میشوند. این موضوع همیشه مفید است.»
برای کسانی که بازی را با دقت دنبال کردند، این تصور وجود دارد که وقفه بین دو نیمه لحظه مهمی بود، چرا که تیم پرتغال در نیمه دوم از نظر دفاعی بسیار باثباتتر به نظر میرسید. چه تصمیمی گرفتید؟ آیا به سراغ کاهش یارگیریهای نفر به نفر رفتید یا از تیم خواستید در کارهای دفاعی محتاطانهتر عمل کند؟ چه تغییراتی توانستید ایجاد کنید؟
«نه، محتاطانهتر بازی نکردیم. با دو مدافع میانی صحبت کردم و برایشان توضیح دادم که در جریان بازی فقط یک توپ وجود دارد، نه دو توپ. بنابراین نباید هر دو همزمان عقبنشینی کنند. این دو بازیکن هم زیاد در کنار یکدیگر بازی نکردهاند. آنها این موضوع را درک کردند و همین باعث شد تیم تعادل بیشتری پیدا کند. وقتی از نظر دفاعی متعادلتر باشید، تنها در صورتی میتوانید پیروز شوید که هم در حمله و هم در دفاع تیم قدرتمندی باشید. این همواره رویکرد من بوده است. در نخستین بازیها، همانطور که در پاسخ به همکارتان گفتم، خط دفاعی را تغییر ندادم و تیم همیشه عملکرد خوبی داشت. امروز سرمربی ولز میخواست من را فریب دهد. او قصد داشت دو مهاجم را همزمان به جلو بفرستد و با عقب کشیدن آنها، دو مدافع میانی من را نیز به دنبالشان بکشاند تا در پشت سرشان فضا برای حمله از کنارهها ایجاد شود. در نیمه نخست هنوز نتوانستم کاری انجام دهم اما در نیمه دوم به بازیکنان یادآوری کردم که باید چه کاری انجام دهیم و همانطور که به درستی گفتید، عملکردمان بهتر شد.»
امروز کوئندا نخستین بازی ملیاش را انجام داد و کارلوس فوربس نخستین گل خود را با پیراهن شماره هفت به ثمر رساند. با توجه به کاری که با بازیکنان تازهوارد انجام دادهاید و این دو مورد مشخص، آیا به نظر شما آینده آنها در تیم ملی تضمینشده است؟
«پنج بازیکن از تیمهای پایه و زیر ۲۱ سال را به تیم ملی آوردیم. درست است که کوئندا بیشتر برای حفظ نتیجه وارد زمین شد. در آن مقطع، به بازیکنی نیاز داشتیم که کانسلو مجبور نباشد در کارهای دفاعی شرکت کند، تا خط طولی زمین عقب برود و بیش از اندازه در معرض خطر قرار بگیرد، به خصوص که خسته هم شده بود. با توجه به کاری که برونو فرناندز انجام داد... به نظر من، برونو فرناندز امروز هم از نظر گروهی و هم از نظر فردی بازی فوقالعادهای داشت. ایده ما همین بود و زمان زیادی هم در اختیار نداشتیم. به این فکر نکردم که آیا این نخستین بازی ملی او است یا نه. به این فکر کردم که با توجه به نیازهای بازی و ویژگیهای بازیکنانی که در اختیار داشتم، او گزینه ایدهآلی برای کمک به تیم در دقایق پایانی و حفظ نتیجه ۳-۲ بود.
مشخص است که بله، به بازیکنان جوان زیادی اعتقاد دارم، چون به تازگی کار با آنها را آغاز کردهام. فکر میکنم کوئندا در چلسی چندان فرصت بازی پیدا نکرده و این موضوع تأثیرگذار است. امروز، برای مثال، البته نه فقط امروز، بلکه در هر دو بازی، مشخص بود بازیکنانی که در عربستان حضور داشتند و لیگ آن کشور به مدت دو هفته تعطیل شده بود، با شرایط دشواری به تیم ملی آمدند و از آمادگی مسابقهای کافی برخوردار نبودند. این مسئله را در بازی نخست برابر دانمارک احساس کردم و امروز نمیخواستم همان اشتباه را درباره هر سه بازیکن تکرار کنم. با این حال، ترینکائو را به زمین فرستادم و او عملکرد خوبی داشت، اما مشخص بود که او هم به دلیل همان دو هفته دوری از مسابقات، آمادگی بازی نداشت.»
پس از این شش بازی، پرتغال در ماه مارس وارد مرحله یک چهارم نهایی میشود، آن هم در شرایطی که مرحله نخست را با موفقیت زیادی پشت سر گذاشته، اما حالا یک شکست سنگین و سپس این بازی دشوار را تجربه کرده است. در حال حاضر چه اطمینانهایی دارید و مهمترین ابهامهایتان درباره آینده تیم ملی چیست؟
«من با اطمینانهای مطلق نمیآیم، بلکه دانش و شناخت خود را همراه دارم که از طریق کار به دست آمده است، چون تماشای بازی بازیکنان در باشگاههایشان یک چیز است و کار کردن با آنها موضوعی کاملاً متفاوت، اینطور نیست؟ بنابراین، برای انتخاب بعدی فهرست تیم ملی، شناخت بسیار عمیقتری از بازیکنان به صورت فردی دارم تا بتوانم تصمیمهای گروهی بگیرم. در این مورد هیچ تردیدی ندارم. این یک اطمینان است، چون در فوتبال هیچ اطمینان مطلقی وجود ندارد. حالا باید خودمان را برای انتخاب بعدی فهرست آماده کنیم که سه ماه دیگر و نمیدانم چند روز دیگر انجام خواهد شد. هنوز نمیدانیم چه تیمهایی به مرحله یک چهارم نهایی میرسند و چندان نگران این نیستم که چه تیمی برابر پرتغال قرار خواهد گرفت. اگر حریفان میخواهند نگران باشند، بهتر است نگران این باشند که آیا پرتغال برابر آنها بازی خواهد کرد یا نه. من اینطور فکر میکنم. حالا باید به سراغ قرعهکشی برویم.»
در مورد حریفان، آیا از نظر تئوری این یک امتیاز محسوب میشود که بازی رفت را خارج از خانه انجام دهید و سپس تکلیف صعود را در خانه مشخص کنید؟
«از نظر تئوری، بله. از زمانی که گل زده در خانه حریف ضریب دو داشت و چنین امتیازی وجود داشت، تجربههایی دارم. از زمانی که دیگر قانون دو برابر شدن گلهای خارج از خانه در رقابتها وجود ندارد و فکر میکنم در لیگ ملتها هم همینطور باشد. همچنان مقداری امتیاز وجود دارد، اما نه به اندازه گذشته.»
وقتی پدرو نتو اخراج شد، بهشدت عصبانی بود و برونو فرناندز مجبور شد او را آرام کند. با توجه به واکنش او پس از اخراج، حرفی برای گفتن به او دارید؟
«این طبیعی است. طبیعی نیست که پدرو نتو یا هر بازیکن دیگری اخراج شود. چنین اتفاقی عادی نیست. او احساس میکرد تصمیم داور برای اخراجش درست نبوده است. او بازیکنی باتجربه است و معمولاً بازیکنی که شیرجه میزند، در معرض دریافت کارت زرد قرار دارد. او پیش از آن یک کارت زرد گرفته بود. از این اتفاق ناراحت بود، چون متوجه شده بود تیم را در شرایط خطرناکی قرار داده است، این که ۱۵ دقیقه با یک بازیکن کمتر بازی کنیم، آن هم در شرایطی که ۳-۲ پیش بودیم و قطعاً به گل چهارم نزدیکتر بودیم تا اینکه بازی ۳-۳ شود. برای حفظ نتیجه، مجبور بودیم عقب بنشینیم و دفاع کنیم. در نهایت، اتفاق خوبی بود، چون توانستیم پیروز شویم.»