تفنگداری از تبار گل و گریه!
چشمهایش، آخ چشمهایش. شکارچی زهرداری که روزگاری پس از هر بار پاگشایی با پشتکو واروهایش آزادی را روی سرش میگرفت و بیرقهای سرخ را به رقص وامیداشت، قاب نرگسی چشمهایش شبنمی شد وقتی از پرواز نابهنگام پدر و مادرش حرف زد.
| دیدگان خیسشدهاش با ما سخنها گفتند، وقتی سر را برگرداند، رؤیاهایش را بیدار کرد و سهمش را از اشکهای روی گونههایش گرفت.
آتشبار هولناک پرسپولیس و الفجیره در ۴۷ سالگی قرابتی با میانسالی ندارد و با چهره فتوژنیک و سیمای برنا، لالایی مادرانهاش را به خاطر سپرده است. امیرحسین اصلانیان که روزگاری با تکیه بر فراستش هر ۶۴ دقیقه گل میزد و دریغ و حسرت را برای سنگربانان کنار میگذاشت، در بعدازظهر خزانی خیابان خرمشهر و در هوای آغشته به دود و سرب، میهمان صفحه ورزشی بود و با ناگفتههایش خواناترین و پوستکندهترین حرفها را روی دایره ریخت و در مصاحبهای جگریرنگ به سیم آخر زد. واگویههای پارتیزانی که ۲۶ بار با تنپوش قرمز، سکوها را به ابرها الصاق کرده، در برابر ریزپرسیهای خبرنگاران صفحه ورزشی شنیدنی بود. این مصاحبه داغ را در روزهای پیش رو بخوانید و حظش را با ما قسمت کنید.