شلیک خزان به طالع شماره ۷۷
یک عضله ورم کرده و کمی درد کافی بود تا هافبک میانی در قامت عبوس‌ترین جنگجوی پاییز سر از پستوی تنهایی بردارد و همچون سربازی تیرخورده به زمین بیفتد و پشت خاکریز آه بکشد.
صفحه ورزشی - فوتبال ایران | مصدومیت نفرین شده در حساس ترین مقطع زمانی سبب شد تا محمد خدابنده لو همزمان پرسپولیس و تیم ملی را از دست بدهد و تا اطلاع ثانوی خوشبختی را در آغوش نکشد.
حالا شماره ۷۷ گریزپا با صدایی محزون نغمه های اندوهگین را زمزمه می کند و به گذر عقربه ها دل سپرده تا شاید بتواند در کمترین زمان برگردد و از هر زاویه توپ ها روی قفس توری حریفان بریزد.
"مملی" که به مهره مار تارتار بدل شده و در ذهن امیر قلعه نویی نیز خود را تثبیت کرده بود،اگر اسیر مصدومیت لعنتی نمی شد حالا در بندر بصره رستگاری را با دریبل ها و سانترها و گل هایش محاسبه می کرد و در پی تعبیر خواب های ژنرال مخمل سبز را روی سرش می گرفت.اما مصدومیت مجوز بوران و کولاک را از پسر مأخوذ بی حیای جنوب شهر گرفت تا سوار بر واگن بداقبالی سر از ایستگاه انتظار درآورد.
با این همه دنیا برای تفن‌گدار مورد علاقه قلعه به آخر نرسیده و او باید تلاش کند در کمترین زمان به میانه میدان پرسپولیس و تیم ملی برگردد و صدای پای خود را در کوچه های خاموش و مدهوش به گوش ها برساند.
برای آچارفرانسه برنا دنیا هنوز به آخر نرسیده و آرزوهایش در فراموشان پاییزان به درختی بی ثمر و به پهلو افتاده بدل نشده اند.او باید برخیزد و از نو شروع کند و از پس عجوزه مصدومیت برآید. این تنها راه است.
