اعترافات سردار در میان سرجوخهها!
در روزگاری که دم فروبستن و جیک نزدن برای برخی منفعتطلبان ترجمان بقاست، این پسر لورکوزنی فوتبال آریاییهاست که بیمسامحه لب به اعتراف میگشاید و در پاسخ به ریزپرسیهای یک خبرنگار عاصی تصریح میکند نسلش دستاورد ویژهای برای فوتبال ایران نداشته است.
| فرزند ترکمنصحرا در حالی از ملال مکرر نسل خود حرف میزند که برخی همبازیانش همچنان در شیپور تغافل میدمند و با خودبزرگانگاری، خویش را تافته جدابافته قلمداد میکنند.
کاپیتان تیم ملی اما اهل لاف و گزاف نیست و با اشاره به ناکامی ایران در جام ملتها و جام جهانی، تیغ آخته را به روی خود و یارانش میگشاید تا ثابت کند در روزگار قحطی تهور، متهورترین است و راضی نمیشود حقایق نامکشوف فوتبال این سرزمین را با لاطائلات تاخت بزند. گلی به جمال انبار باروت شباب الاهلی که به مفهوم واقعی سرداری میکند تا مختصات برخی سرجوخهها بیش و پیش عیان گردد.
راستی که فوتبال مکدر ایرانزمین در این عصر مرارت بیحاصل، چقدر به رمزگشاییهایی از این دست نیاز دارد و چقدر به یُمن یاوهگوییها (!!) از اتوپیای خود فاصله گرفته و در باتلاقی بویناک گرفتار شده است!