پایان بزرگترین عنصر انسانی تاریخ فوتبال ایران
پرویز باورنکردنیترین عنصر انسانی فوتبال ایران بود، بازیکنی با قدی کوتاه و ظاهری چاق اما توپر و فرز و خرق عادتی بود در گستره دنیای ورزش ایران، سرزمین خاکیها، بچه برق ادیسون و خیابان خورشید در پشت دروازه شمیران، و غریب، چنان با آن اندام، چابک و چالاک بود که باورش سخت بود.
خبر تلخ بود و ناگهانی، اسطوره فوتبال ایران پرویز قلیچخانی، معروف به "سردار" در سن 81 سالگی در حالی که 43 سال از وطن به دور بود در پاریس درگذشت و عاشقان واقعی فوتبال را در شوک و تلخکامی فروبرد.
پرویز باورنکردنیترین عنصر انسانی فوتبال ایران بود، بازیکنی با قدی کوتاه و ظاهری چاق اما توپر و فرز و خرق عادتی بود در گستره دنیای ورزش ایران، سرزمین خاکیها، بچه برق ادیسون و خیابان خورشید در پشت دروازه شمیران، و غریب، چنان با آن اندام، چابک و چالاک بود که باورش سخت بود.
پرویز در آستانه ورود به وطن مرد، حیف که نیامد، سال 1401 صالحی امیری برای حضورش در ایران از او دعوت کرد، اما نیامد، بعدها خیلیها تلاش کردند تا بیاید، گروهی که جواد خیابانی، مهدی حدادپور، کاظم اولیایی و امیرحسینی در آن بودند و تلاش بسیار کردند تا پرویز را برگرداند، اما اگر سال 1401 خودش نیامد، این بار اگر هم میخواست بیاید نمیتوانست، اسطوره دچار آلزایمری سخت شده بود، دیگر خودش تشخیص نمیداد که میتواند بیاید یا نیاید، بستگانش قبول نکردند و دنبال تضمین بودند اما رفته رفته در آستانه ورود و قبول ورود توسط اطرافیانش بود که ناگهان اتفاقات سال گذشته آغاز جنگ، جنگها و درگیریهای تهران .... تمام ....
اسطوره مرد و هیچ وقت فکر نکرد
که تاریخ فوتبال ایران
برای شلیک یک توپ سنگین به ساعت ورزشگاه امجدیه
برای خوردن یک لیوان آب بین 2 نیمه
برای شادی بعد از گل قهرمانی
چقدر تنها مانده است.