صندلی ریاست بدنسازی به نام چه کسی میخورد؟
شاید این بار واقعاً ابرو و باد و مه و خورشید و فلک دست به دست هم بدهند تا فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام بعد از ماهها بلاتکلیفی، صاحب رئیس شود.
رئیسی که نه سرپرست باشد، نه حکم موقت داشته باشد و نه چند ماه بعد ریاستش با یک ایراد حقوقی و اداری زیر سؤال برود.
ماجرای بلاتکلیفی این فدراسیون از زمانی جدی شد که دوره چهار ساله ریاست عبدالمهدی نصیرزاده در دیماه ۱۴۰۳ به پایان رسید. پس از آن جلال نادمی به عنوان سرپرست منصوب شد و فدراسیون چند ماه با سرپرست اداره شد. مشکلات مدیریتی و حواشی آن دوره حتی باعث شد مجمع انتخاباتی تیرماه ۱۴۰۴ برگزار نشود و بعد از تغییر سرپرست، ایرج عرب مسئولیت اداره فدراسیون را برعهده گرفت.
قرار بود با برگزاری انتخابات در ۲۶ مهر ۱۴۰۴، این بلاتکلیفی تمام شود. مجمع برگزار شد و مجید تلخابی به عنوان رئیس انتخاب شد اما این پایان داستان نبود. کمتر از دو ماه بعد، در ۲۰ آذر، انتخابات با استناد به تأیید نشدن اصالت مدرک تحصیلی رئیس منتخب باطل شد و فدراسیون بار دیگر به دوره سرپرستی برگشت.
به این ترتیب فدراسیونی که باید درباره آینده تیمهای ملی، مسابقات، توسعه رشته و مسائل بینالمللی تصمیم میگرفت، دوباره گرفتار همان چیزی شد که مدتها از آن فرار میکرد؛ بلاتکلیفی مدیریتی.
حالا قرار است فردا مجمع دوباره تشکیل شود؛ انتخاباتی که طبیعتاً بعد از تجربه انتخابات قبلی باید با حساسیتی چند برابر برگزار شود. مسئله فقط انتخاب یک نفر برای نشستن روی صندلی ریاست نیست. مسئله این است که این بار همه چیز باید قبل از انداختن رأی در صندوق بررسی شده باشد؛ از شرایط و مدارک نامزدها گرفته تا ترکیب مجمع و روند رأیگیری. چون تجربه قبلی نشان داد اگر ایرادی در فرآیند باقی بماند، ممکن است نتیجهای که با رأی اعضای مجمع به دست آمده، چند هفته یا چند ماه بعد دیگر اعتبار نداشته باشد
اتفاقاً در آستانه انتخابات فردا، دوباره درباره برخی ایرادات مربوط به روند برگزاری مجمع و ترکیب اعضای آن بحثهایی مطرح شده و حتی هشدار نسبت به احتمال ابطال دوباره انتخابات رسانهای شده است.
وزارت ورزش این بار نباید فقط برگزارکننده یک مجمع باشد؛ باید ناظر جدی فرآیندی باشد که قرار است به پایان این بلاتکلیفی منجر شود. انتخابات قبلی یک بار برگزار شد، رئیس انتخاب شد و در نهایت باطل شد. بنابراین تکرار چنین اتفاقی برای فدراسیونی که بیش از یک سال و نیم است درگیر تعیین تکلیف ریاست است، دیگر قابل قبول نیست
جامعه بدنسازی حق دارد بداند انتخاباتی که فردا برگزار میشود، از نظر قانونی و اجرایی آنقدر دقیق بررسی شده که نتیجهاش بتواند چهار سال روی صندلی ریاست باقی بماند. این بار دیگر نباید خبری از اما و اگر باشد، نه ابهام در مدارک، نه ایراد در ترکیب مجمع، نه اعتراض به روند انتخابات، نه انتخاباتی که بعداً دوباره زیر سؤال برود.
فدراسیون بدنسازی به اندازه کافی در این مسیر رفت و برگشت داشته است؛ از پایان دوره نصیرزاده تا سرپرستیهای متعدد، از لغو مجمع تا برگزاری انتخابات، از انتخاب رئیس تا ابطال نتیجه و بازگشت دوباره به سرپرستی. حالا وقت آن است که این چرخه بالاخره متوقف شود.
