لیگ با ۱۸ مربی ایرانی؛ فرصتی برای آزمایش اعتبار مربیان داخلی
لیگ برتر فوتبال ایران کارش را با ۱۸ مربی ایرانی آغاز خواهد کرد. برای اولین بار بعد از سال ۶۸ است که لیگ فوتبال ایران مربی خارجی ندارد.
در لیگ فوتبال ایران در سال ۷۰، واسیلی گوجا از تراکتور که اهل رومانی بود، کار را شروع کرد. او اولین مربی خارجی بعد از انقلاب بود، هرچند قبل از انقلاب مربیان خارجی زیادی مثل آلن راجرز، کونوف، رایکوف، جگیچ، استفان استرانیکو، دنی مکلنان، جرج اسکینر، لیادین و... در تیمهای مختلف ایرانی مربیگری کرده بودند.
در لیگ سال ۷۱، گوجا با تراکتور خوش درخشید و راه را برای حضور مربیان نسل اول خارجی در فوتبال ایران گشود؛ مربیانی مثل استانکو، یورگن گده، سکوموروخوف، بیلفسکی، آصف نمازوف، ولادیسلاوبگویچ، ایوان متکویچ و...
بیشک در بین مربیان خارجی شاغل در ایران، مربیان دهه هشتاد نامآورتر بودند؛ مردانی مثل کرانچار، ویرا، کالدرون، جورجویچ، برانکو، برند کرواس، آری هان و... که نسل برتری از مربیان خارجی فوتبال در ایران بودند.
مربیان خارجی بارها و بارها در ایران منشأ اثر بودهاند. راجرز، کرانچار، رایکوف، برانکو و... مربیان قهرمان لیگ فوتبال در ایران بودهاند که آخرین آنها اسکوچیچ بود که با تراکتور قهرمان لیگ شد.
حالا نوبت ایرانیهاست؛ نسلی تازه از فوتبال ایران با نسلی تازه از مربیگری با هم رقابت میکنند تا مخالفان حضور مربیان وطنی در تیمهای لیگ و مخالفان خارجیها از برگزاری یک لیگ تمامایرانی شاد باشند. آیا ایرانیها میتوانند در سطح برترین مربیان خارجی تاریخ لیگ باشند؟
