مورینیو توضیح خواست

«او بسیار آرام است؛ خیلی خونسرد.» این جمله‌ای است که نزدیکان ژوزه مورینیو در ساعت‌های پیش از مسابقه‌ای که قرار بود پایان یک دوران و آغاز دورانی دیگر را رقم بزند، بیشتر از هر چیز تکرار می‌کردند. 

در حالی که شایعات درباره آینده او در خارج از زمین به اوج خود رسیده بود، بنفیکا تلاش می‌کرد از آخرین شانس‌های خود برای رسیدن به رتبه دوم (تنها جایگاهی که هنوز امکان صعود به دوره بعدی لیگ قهرمانان را به آن‌ها می‌داد) استفاده کند.

آن‌ها اصرار دارند که توافق هنوز امضا نشده است، اما گفتگوها رو به جلو حرکت می‌کند و این سناریو به تحقق بسیار نزدیک است. نزدیکان او از قطعی دانستن هر چیزی خودداری می‌کنند، هرچند تایید می‌کنند که بازگشت روی میز است؛ احتمالی که حتی آربلوآ را هم خوشحال می‌کند: «مورینیو شماره یک است؛ اگر به رئال مادرید برگردد، من بسیار خوشحال خواهم شد.» با این حال، وضعیت متشنجی که تیم پرتغالی در هفته‌های اخیر تجربه کرده، مورینیو را مجبور ساخت تا در این گام‌های پایانی تنها روی زمان حال تمرکز کند؛ چرا که در ذهن او چیزی جز ادامه رقابت نمی‌گذشت.

بدون اضطراب، بدون عجله، بدون حاشیه. او این هفته به وضوخ گفت:  «از زمانی که وارد این مرحله پایانی شدیم، تصمیم گرفتم که نمی‌خواهم به حرف هیچ‌کس گوش کنم و می‌خواهم در محیط کارم ایزوله باشم.»

طبق گزارش مارکا، نزدیکان باشگاه می‌گویند:  «او در طول هفته از بازیکنان خواست که روی مسابقه تمرکز کنند و نه روی شایعات؛ داوری‌ها را فراموش کنند، احتمال جدایی او را از یاد ببرند و دست از باور داشتن برندارند.» این پیامی بود که در رختکن بنفیکا برقرار شد.

در همین حال، در مادرید همچنان اوضاع را زیر نظر دارند و منتظرند تا امضایی را قطعی کنند که بار دیگر مسیر آن‌ها را برای یک دگرگونی اساسی به هم پیوند می‌زند. خود این مربی توضیح داد : «از روز دوشنبه می‌توانم درباره آینده‌ام صحبت کنم.» و اکنون آن زمان فرا رسیده است. با این حال، خود مورینیو گفتگوها میان مندس و فلورنتینو پرز را تایید کرد.

مورینیو خواهان پاسخ است

او پس از آخرین بازی بنفیکا گفت : «این هم واقعیت دارد که من با فلورنتینو یا هیچ‌کس از ساختار باشگاه صحبت نکرده‌ام. همه این‌ها درست است. اما من احمق نیستم. میان باشگاه و ژرژ مندس (ایجنتش) ارتباطاتی وجود دارد و فکر می‌کنم این گفتگوها در طول هفته آینده به ارتباط با خود من تبدیل خواهد شد.» 

اولین دوره حضور او در رئال مادرید چیزهای زیادی را تغییر داد و به احیای روحی تیمی کمک کرد که بعدها بر اروپا مسلط شد. اما اکنون مورینیو پیش از آنکه بداند آیا امکان دارد به رئال پاسخ منفی بدهد یا خیر، نیاز دارد بداند از او چه می‌خواهند:  «این به پیشنهاد و آنچه از من انتظار دارند بستگی دارد. ما درباره یک یورو کمتر یا بیشتر صحبت نمی‌کنیم، بلکه بحث بر سر این است که آن‌ها از من چه می‌خواهند و آیا من در شرایطی هستم که آنچه را پیشنهاد می‌دهند و مشخصات کاری که مطرح می‌کنند، برآورده کنم یا خیر.»

به همین دلیل، پس از بیش از یک دهه، آن درها دوباره در حال باز شدن است. اما مورینیو پیش از فکر کردن به برنابئو، یک دغدغه واضح داشت: پایان دادن به داستان خود در لیسبون به شکلی خوب. این جزییات به درک موقعیتی که او در آن قرار دارد کمک می‌کند. 

او درباره وضعیت خود و شایعات توضیح می‌دهد:  «من یک سال دیگر قرارداد دارم؛ هیچ‌کس بنفیکا را مجبور به تمدید آن نکرد، اما با تمدید نکردن آن، این بند فسخ را برای چند روز باز نگه داشتیم که به من این امکان را می‌دهد اگر تصمیم به جدایی گرفتم، بروم.

دوباره در نقش آتش‌نشان

در میان این بازتاب‌ها، نام باشگاه مادریدی دوباره ظاهر می‌شود. این یک باشگاه معمولی در دوران حرفه‌ای او نیست؛ باشگاهی است که او یکی از فشرده‌ترین دوره‌های کاری خود را در آن ساخت و البته با یک تنش داخلی همراه بود که در نهایت پایان حضورش را رقم زد.  اکنون، شرایط تفاوت چندانی ندارد؛ رختکنی در آستانه فروپاشی و این احساس که پروژه به یک واکنش فوری نیاز دارد. تنش بین وینیسیوس و امباپه، دو پادشه در یک اقلیم و شاید جدایی یکی از این دو. در این سناریو، نام مورینیو به عنوان یک راهکار با تاثیرگذاری سریع بازخوانی می‌شود؛ یک راهکار اضطراری برای زمان‌های اضطراری.