شورش علیه اینفانتینو؛ فوتبال جهان در آستانه یک ریست بزرگ
جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، پس از شکست پروژه جنجالی فروش بخشی از سهام جام جهانی و سازمان فیفا با فشار بیسابقهای روبهرو شده است.
جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، شاید سختترین روزهای دوران مدیریتش را تجربه میکند؛ چرا که پس از سالها تثبیت قدرت در رأس فوتبال جهان، موجی از انتقادها و مخالفتها علیه سیاستهای او شکل گرفته و صحبت از «تغییر بزرگ» در ساختار فیفا جدیتر از همیشه شده است.
بحران اخیر پس از مطرح شدن طرح جنجالی فروش بخشی از داراییهای فیفا و جام جهانی به یک صندوق سرمایهگذاری خصوصی آغاز شد؛ پیشنهادی که بدون هماهنگی گسترده با کنفدراسیونهای فوتبال مطرح شد و با واکنش شدید برخی نهادهای قدرتمند روبهرو شد.
در حالی که اینفانتینو در شبکههای اجتماعی با انتشار پیامی طولانی از عملکرد خود دفاع کرده بود، فشارها باعث شد فیفا در نهایت از اجرای این پروژه عقبنشینی کند. در بیانیهای که از سوی این سازمان منتشر شد، اعلام شد:
مشخص شد این پروژه باعث ایجاد اختلافهایی شده که دیگر با هدف اولیه آن همخوانی ندارد؛ بنابراین این پیشنهاد ادامه پیدا نخواهد کرد.
اما عقبنشینی فیفا پایان ماجرا نبود. یوفا در واکنشی کمسابقه، از کاهش اعتماد خود به مدیریت فعلی فیفا خبر داد و اعلام کرد که برای اصلاح ساختار این نهاد، «هیچ گزینهای نباید کنار گذاشته شود.»
در بیانیه یوفا آمده است:
نمیتوانیم با طرحهای مخفیانه، تصمیمهای عجولانه و برنامههایی که توسط افراد ناشناس طراحی میشوند و سود آنها برای فوتبال مشخص نیست، به همین شکل ادامه دهیم. باید مسئولان این اتفاقات شناسایی و پاسخگو شوند.
این اتفاقات در شرایطی رخ میدهد که اینفانتینو در ابتدای تابستان همچنان یکی از قدرتمندترین چهرههای فوتبال جهان به نظر میرسید، اما اکنون برخی کنفدراسیونها که توانایی تغییر معادلات قدرت در فیفا را دارند، نسبت به مسیر مدیریتی او ابراز تردید کردهاند.
انتخابات ریاست فیفا در مارس ۲۰۲۷ برگزار خواهد شد و نامزدهای حضور در این رقابت باید تا نوامبر ۲۰۲۶ اعلام آمادگی کنند. همین موضوع باعث شده گمانهزنیها درباره جانشین احتمالی اینفانتینو افزایش پیدا کند.
از جمله نامهایی که در رسانهها مطرح شدهاند میتوان به ویکتور مونتاگلیانی، رئیس کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و حوزه کارائیب (کونکاکاف)، و شیخ سلمان بن ابراهیم آل خلیفه، رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا، اشاره کرد. همچنین نام لیسه کلاونس، رئیس فدراسیون فوتبال نروژ، بهعنوان گزینهای متفاوت و منتقد ساختارهای فعلی مطرح شده است.
با این حال، تغییر در رأس فیفا کار سادهای نخواهد بود. اینفانتینو طی سالهای حضورش توانسته حمایت بسیاری از اعضای فیفا در قارههای مختلف را به دست آورد و یکی از دلایل اصلی قدرت سیاسی او همین شبکه گسترده حمایتی عنوان شده است.
منتقدان معتقدند چالش اصلی فیفا تنها شخص اینفانتینو نیست، بلکه مسئله اعتماد عمومی به ساختار مدیریتی فوتبال جهان است؛ ساختاری که پس از رسواییهای دوران سپ بلاتر نیز همچنان با پرسشهایی درباره شفافیت و نحوه تصمیمگیری روبهرو بوده است.
اکنون فوتبال جهان در آستانه یک مقطع مهم قرار دارد؛ یا اینفانتینو میتواند دوباره حمایت اعضای فیفا را به دست آورد و مسیر فعلی را ادامه دهد، یا فشارهای فزاینده ممکن است زمینهساز بزرگترین تغییر مدیریتی در فوتبال جهان طی سالهای اخیر شود.
