حمله اولیسه به رکورد پاس گل پله؛ مایکلِ دمپایی !
مایکل اولیسه، از مادری فرانسوی-الجزایری و پدری نیجریهای، در شهر لندنِ انگلستان به دنیا آمده، بزرگ شده و اکنون با پیراهن تیم ملی فرانسه در جام جهانی ۲۰۲۶ میدرخشد و با پنج پاس گل، نقش بهسزایی در موفقیت تیمش دارد.
اولیسه، نخستین بازیکن پس از توماس هسلر آلمانی در جام جهانی ۱۹۹۴ است که توانسته در یک دوره جام جهانی پنج پاس گل بدهد. او تنها یک پاس گل با رکورد تاریخی پله، یعنی شش پاس گل در یک جام جهانی، فاصله دارد.
مایکل اولیسه در فصل نخست حضورش در بایرن مونیخ، ۱۷ گل زد و ۱۸ پاس گل داد و در فصل دوم نیز ۲۵ گل به ثمر رساند و ۲۸ پاس گل ثبت کرد؛ یعنی در مجموع طی دو فصل، روی ۸۸ گل تیمش تأثیر مستقیم داشته و در ۲۴سالگی یکی از بهترین بازیکنان جهان محسوب میشود.
او پیش از حضور در بایرن مونیخ، برای تیمهای ردینگ در چمپیونشیپ و کریستال پالاس در لیگ برتر بازی کرده است. معمولاً از رسانهها فراری است، عاشق شطرنج است، پس از گل زدن بهندرت خوشحالی میکند، علاقهای به مصاحبه ندارد و برخلاف بسیاری از ستارههای فوتبال، قرارداد تبلیغاتی با شرکتهای تولید کفش یا پوشاک ورزشی ندارد.
به گفته کسانی که مایکل اولیسه را از کودکی میشناسند، کمحرفی و درونگرایی او را نباید به حساب غرور گذاشت؛ او همیشه همینطور بوده است. آن زمان عضو آکادمی چلسی بود و تقریباً در هر ورزشی که امتحان میکرد، میدرخشید، اما حتی در همان سن هم علاقهای به جلب توجه نداشت. وقتی گل میزد، هیچوقت شادی گل نمیکرد؛ فقط سریع به وسط زمین برمیگشت تا دوباره بازی را شروع کند.
او از آن دسته آدمهایی نیست که بخواهد از لحظه لذت ببرد یا در مرکز توجه باشد. امروز هم میبینید که پس از گل زدن خوشحالی نمیکند یا خیلی سریع به جای خود برمیگردد؛ دقیقاً همان کاری که در کودکی انجام میداد.
از همان دوران مشخص بود که احتمالاً تیم ملی فرانسه را انتخاب خواهد کرد؛ هرچند میتوانست برای انگلستان، نیجریه یا الجزایر هم بازی کند. مایکل واقعاً فرهنگ فرانسه را دوست داشت، مرتب به آنجا سفر میکرد و از یادگیری زبان فرانسوی لذت میبرد.
اولیسه ابتدا مدت کوتاهی در آرسنال حضور داشت، سپس هفت سال در آکادمی چلسی بازی کرد، اما در ۱۴سالگی از این باشگاه کنار گذاشته شد. پس از آن نیز مدت کوتاهی به منچسترسیتی رفت، اما آن باشگاه هم او را نخواست.
برندان فلاناگان، رئیس استعدادیابی باشگاه ردینگ، میگوید برای متقاعد کردن مدیران باشگاه جهت جذب مایکل اولیسه ۱۶ساله در تابستان ۲۰۱۸ تلاش زیادی کرد: «به خاطر پیشداوریهایی که درباره اولیسه وجود داشت، طول کشید تا مسئولان باشگاه را قانع کنم. بعضیها میگفتند چون از چلسی و منچسترسیتی کنار گذاشته شده، حتماً مشکلی دارد.»
در تابستان ۲۰۲۱، کریستال پالاس با هدایت پاتریک ویرا و با پرداخت بند فسخ هشت میلیون پوندی، اولیسه را به خدمت گرفت.
اولیسه خیلی زود کیفیت خود را در لیگ برتر نیز نشان داد. او در دو فصل نخست، بیشتر نقش بازیساز را بر عهده داشت و موفق شد ۱۹ پاس گل بدهد و شش گل نیز به ثمر برساند.
در تابستان ۲۰۲۳، چلسی تصمیم گرفت با فعال کردن بند فسخ ۳۵ میلیون پوندی، او را دوباره به خدمت بگیرد، اما برخلاف انتظار همه، اولیسه قرارداد جدیدی با کریستال پالاس امضا کرد و ماندنی شد.
در پایان آن فصل، اولیسه همراه تیم ملی فرانسه در المپیک پاریس به میدان رفت؛ تیمی که تیری آنری سرمربی و گائل کلیشی دستیار او بودند.
کلیشی میگوید: «وقتی در منچسترسیتی بودم، برای نخستین بار اسمش را شنیدم و بعدها در کریستال پالاس فهمیدم چه بازیکن فوقالعادهای است؛ بازیکنی که مسیر متفاوتی را طی کرده بود.»
در آستانه المپیک، بایرن مونیخ با پرداخت حدود ۵۰ میلیون پوند، او را به خدمت گرفت. باشگاهها مجبور نیستند بازیکنان را برای حضور در المپیک آزاد کنند و بایرن هم همتیمی فرانسوی او، ماتیس تل، را آزاد نکرد.
اما اولیسه به مسئولان باشگاه بایرن مونیخ گفته بود: «تنها یک آرزو دارم؛ میخواهم همراه تیم ملی فرانسه حضور در المپیک را تجربه کنم.»
فرانسه در نهایت به فینال المپیک رسید، اما پس از وقتهای اضافه مقابل اسپانیا شکست خورد.
اولیسه پس از پیوستن به بایرن مونیخ و با هدایت ونسان کمپانی، وارد سطح جدیدی از فوتبال شد و تقریباً بلافاصله به تیم ملی بزرگسالان فرانسه دعوت شد.
اولیویه ژیرو، مهاجم پیشین تیم ملی فرانسه، درباره او میگوید: «برای تیمش فوقالعاده تلاش میکند. استعداد زیادی دارد، اما مهم این است که برای تیم بازی میکند، نه برای خودش. وقتی با خونسردی با پای چپ به داخل میزند، همه میدانند چه خواهد کرد؛ دقیقاً مثل آرین روبن در دوران اوج.»
بسیاری از ویدئوهای پربازدید اولیسه در بایرن مونیخ، نه به خاطر گلهایش، بلکه به دلیل شخصیت متفاوت اوست؛ از تلاش برای فرار از جشن قهرمانی گرفته تا اجتناب از مصاحبه تلویزیونی یا حتی بالا بردن بیذوق جام قهرمانی بوندسلیگا. او حتی پیش از مسابقات، با دمپایی وارد زمین میشود تا کیفیت چمن را بررسی کند.
گائل کلیشی در این باره میگوید: «دیدنش با دمپایی روی زمین فوتبال خندهدار است، اما این شخصیت واقعی اوست. مایکل بسیار ساده و بیتکلف است، ولی جادویی در پاهایش دارد و خوب میداند چگونه این جادو را به نمایش بگذارد.»
موفقیتهای اولیسه باعث شده دیگر نتواند از کانون توجه فرار کند و بسیاری از کارشناسان، او را یکی از نامزدهای آینده توپ طلای فوتبال میدانند.
اولیویه ژیرو نیز در این باره میگوید: «روزی مایکل میتواند یکی از مدعیان اصلی توپ طلا باشد. اگر جامهای بزرگ را ببرد، توپ طلا هم خواهد آمد. اما او بیشتر به موفقیت تیم فکر میکند تا افتخار شخصی و این بخشی از شخصیت اوست.»
در زمین میبینید که اگر بتواند پاس گل بدهد، حتی زمانی که خودش موقعیت گلزنی دارد، باز هم پاس میدهد. در واقع، اولیسه یک بازیساز واقعی و در خدمت تیم است؛ ویژگیای که او را متفاوت، خاص و شایسته رسیدن به بالاترین سطح فوتبال جهان میکند.
