فوتبال مردم دیگر منتقدت نیستند، از تو متنفر شده اند
شکست ۴ بر یک برابر کره شمالی و حذف فوتبال ایران از بازیهای آسیایی ناگویا، فقط یک باخت نیست؛ نتیجهای سنگین و نگرانکننده است.
آن هم در شرایطی که تیم ملی بزرگسالان ایران نیز همین روزها با شکست ۳ بر یک برابر ازبکستان، یکی از سنگینترین شکستهای خود برابر تیمهای آسیایی در قرن بیستویکم را تجربه کرد.
اما مسئله فقط این دو نتیجه نیست. مسئله، تصویری است که فوتبال ایران در سالهای اخیر از خودش ساخته است.
کافی است عملکرد فوتبال را کنار سایر رشتههای اعزامی به بازیهای آسیایی بگذاریم. ژیمناستیک دو مدال نقره گرفته، دوومیدانی به مدال برنز رسیده، تیراندازی در رشتهای که شاید کمتر کسی انتظار مدال داشت، برنز گرفته و روئینگ با دو طلا و سه نقره درخشیده است. در کنار آنها، رشتههایی مثل کاراته، تکواندو، کشتی و ووشو هم هنوز میتوانند بر شمار مدالهای ایران اضافه کنند.
این یعنی حتی وقتی از عملکرد ورزش ایران حرف میزنیم، فوتبال دیگر نمیتواند پشت نام و اعتبار تاریخی خودش پنهان شود.
فوتبال در سالهای اخیر نهتنها در بازیهای آسیایی، بلکه در سطح تیم ملی بزرگسالان نیز نتوانسته انتظارات مردم را برآورده کند. شکستها، نمایشهای ناامیدکننده و فاصله میان ادعاها و واقعیت، کار را به جایی رسانده که بخش قابل توجهی از واکنشها دیگر صرفاً انتقاد نیست.
مردم دیگر فقط منتقد تیم ملی نیستند؛ از این فوتبال خسته و دلزده شدهاند.
و شاید این، از هر شکست ۴ بر یک یا ۳ بر یک، هشدار بزرگتری برای فوتبال ایران باشد.
