هنوز میگوییم نباختیم؛ وقتی دیگر بردن را هم از یاد برده ایم!
هنوز داریم با افتخار میگوییم در جام جهانی نباختیم!
انگار همین که سه بازی را بدون شکست پشت سر گذاشتیم، تمام ضعفهای فوتبال ایران را پوشانده است.
اما امروز ایران ۳ بر یک به ازبکستان باخت؛ همان تیمی که در جام جهانی حتی یک امتیاز هم نگرفت. این دیگر فقط یک شکست نیست؛ آینهای است که واقعیت فوتبال ما را نشان میدهد.هفت بازی است ازبکستان را نبردهایم. امیر قلعهنویی زمانی برابر همین تیم هفت برد متوالی داشت و حالا هفت بازی است که از شکست دادن آن عاجز ماندهایم. آیا این اتفاق تصادفی است؟دغدغه فوتبال ما دقیقاً همینجاست. در جام جهانی نباختیم، اما اگر نیوزیلند را میبردیم، صعود میکردیم. نباختیم، اما نبردیم؛ و فوتبال را برای بردن بازی میکنند، نه فقط برای نباختن!اگر قرار باشد مقابل رقبای بزرگ فقط به مساوی فکر کنیم و مقابل تیمهای متوسط هم توان بردن نداشته باشیم، «بدون شکست ماندن» دیگر نمیتواند پوششی برای مشکلات فوتبال ما باشد.فوتبال ایران باید یک سؤال اساسی را جواب بدهد: ما واقعاً شکستناپذیر شدهایم، یا فقط بردن را فراموش کردهایم؟وقتی هفت بازی است ازبکستان را نمیبریم، دیگر وقت آن نیست که به نباختن افتخار کنیم؛ وقت آن است که از خودمان بپرسیم چرا دیگر بلد نیستیم ببریم.
