بدشانسیهای متعدد برای خوششانسترین تیم ملی تاریخ فوتبال
درست است که تیم ملی در این دوره از جام جهانی بدون باخت بود و از این جهت نتایج مناسبی کسب کرد، اما آیا به نظر شما اگر تیمهای گذشته ایران در جام جهانی در این دوره از مسابقات حضور داشتند، نتیجهای ضعیفتر از تیم امروز میگرفتند؟
تصور کنید تیمی که ستارههایش مهدی مهدویکیا، علی دایی، کریم باقری و احمدرضا عابدزاده بودند (تیم ۱۹۹۸).
یا تیمی که علی کریمی، جواد نکونام و مهدی مهدویکیا را در اختیار داشت (تیم ۲۰۰۶).
یا مثلاً تیم ۲۰۱۸ که برخی از همین بازیکنان با هشت سال سن کمتر در آن حضور داشتند؛ بازیکنانی مانند رامین رضاییان، مهدی طارمی، سردار آزمون، علیرضا بیرانوند و... که در شرایط سنی کاملاً مناسبی قرار داشتند.
به نظر میرسد تیم ملی فوتبال ایران اگر در این دوره شکست نخورده، بیش از هر چیز به دلیل ماهیت و سطح فنی رقبای خود در بازیهای مورد اشاره بوده است؛ چرا که در بسیاری از شاخصهای فنی، از جمله تعداد پاسها و... عملکرد بازیکنان این تیم بدون باخت، در ردههای ۳۴ تا ۴۸ جام قرار داشته است.
به نظر میرسد تیمی که از یک سو در این رقابتها بدشانسیهایی مانند از دست دادن پنالتی و مردود شدن گلهایش با تصمیم کمکداور ویدئویی را تجربه کرد، از سوی دیگر از این جهت بسیار خوششانس بوده که برابر تیمهایی با سطح فنی پایینتر به میدان رفته است.
به هیچوجه منطق نمیپذیرد که بلژیکِ مرحله دوم مسابقات، یا حتی بلژیکی که برابر نیوزیلند بازی کرد، با بلژیکی که مقابل ایران قرار گرفت مقایسه شود؛ همانطور که مصرِ دیدار برابر آرژانتین نیز قابل قیاس نیست.
آری، تیم به ظاهر بدشانس ایران، خوششانسترین دوره حضور خود در جام جهانی را تجربه کرد.
