دم گرم پیشکسوتان اقبال برای بزرگداشت بزرگمرد فوتبال

این مراسم با حضور بزرگانی چون عباس فاخری، مرتضی ایزدی‌فر، رضا میرزائیان، مرتضی نظری، عباس ریسوند، مجتبی خیراندیش، همایون رنگانیان، جعفر آزاددوست، شاهپور علی‌عباسی، رضا میرکاظمی، مهدی سپیددست، حسن صنیعی‌فر، سیاوش علیمردانی، هادی هنرکار، سعید بازرگان، اکبر ساغرچی، ایرج دوستی، حبیب سیدی، حسین آتشی، محمد یونسی، مسعود طهرانی، مرتضی آذری‌وند، محمدحسین طهرانی، علی ایجودپی، حسین خدایی، ناصر وفایی، مجید روان‌ستان، مهدی جوهری، اکبر توکلی، شاپور مظاهری، قاسم اکبرپور، حمید رحمتی، مهدی اکبری، مهدی جوهری، حسین خوشکام، محمد اصفهانی، امیران ارومچی، مجید جنانی، محمد مؤیدی، احمد حسن‌زاده، افشین دهباشی‌پور جمعی از پیشکسوتان فوتبال برگزار شد.

باقر سپهسالاری، متولد ۲۰ خرداد ۱۳۱۹ است که پس از پایان دوران بازیگری، به طور جدی به مربیگری روی آورد. او در ابتدا هدایت تیم‌های محلی کوروش و پارس در محله تیر دوقلو تهران را بر عهده داشت. در سال ۱۳۴۸ با تغییر نام این تیم به باشگاه تهران و ورود به دسته دوم باشگاه‌های پایتخت، سپهسالاری توانست با درایت خود تیم را به صعود به دسته اول در سال ۱۳۵۰ راه یابد و نام آن به بانک سپه تغییر یابد. او همچنین بانک سپه را تا دسته دوم جام تخت جمشید رساند و در سال ۱۳۵۱ با هدایت تیم جوانان این باشگاه، صعود از دسته دوم به دسته اول را کسب کرد.

سپهسالاری در سال ۱۳۵۵ به عنوان پایه‌گذار فوتبال باشگاهی نوجوانان در تهران شناخته شد و همچنین در نخستین دوره تورنمنت بین‌المللی نوجوانان تبریز به عنوان مربی تیم منتخب تهران حضور داشت و این تیم را به قهرمانی این رقابت‌ها رساند. در سال بعد نیز عنوان سوم این بازی‌ها را با همان تیم کسب کرد. او از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ سکاندار تیم ملی نوجوانان ایران بود.

در کارنامه مربیگری او ۲ عنوان قهرمانی و یک عنوان دومی در جام صدقیانی و یک عنوان قهرمانی در جام گندم طلایی ثبت شده است. سپهسالاری همچنین از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۷۸ سابقه فعالیت مطبوعاتی در مجله کیهان ورزشی، مجله تاج ورزشی، صفحه ورزشی روزنامه رستاخیز و روزنامه آیندگان و مجله دانش ورزش را دارد.

رضا میرزائیان، از باسابقه‌ترین اصحاب رسانه ورزشی کشور، در این مراسم در خصوص جایگاه سپهسالاری در فوتبال ایران گفت:«نام تیم «اقبال» به خودی خود یک فلش‌بک به دهه‌های گذشته فوتبال ایران می‌زند و یاد آقای عباس رضوی را زنده می‌کند. اتفاقاً شب گذشته با او تلفنی صحبت داشتم و گفتم که امروز (چهارشنبه) می‌روم سر تمرین تیم پیشکسوتان اقبال که به همت مرتضی نظری و عباس ریسوند نزدیک به سه سال است که راه‌اندازی شده و قرار است در همین روز تولد باقرخان را جشن بگیرند؛ خیلی هم سلام رساند.

در فوتبال ما طی هفتاد تا هشتاد سال اخیر خیلی‌ها بودند که برای این مملکت زحمت کشیدند و خون دل خوردند و آقای باقر سپهسالاری یکی از این زحمت‌کشان است. شاید ده‌ها یا صدها بازیکن را به مرز بالندگی رساندند؛ یک کار بسیار ارزشمند که ایشان انجام دادند: در چهار نقطه تهران (شمال، جنوب، غرب و شرق) تعدادی مربی گمارده بودند و روی بازیکنان پایه کار می‌کردند و بهترین‌ها را انتخاب و به مرز بالندگی می‌رسانند؛ این کار خیلی قابل تحسین است.یادم می‌آید آقای سپهسالاری (خدا رحمت کند) با آقای جمشید وطن‌دوست که با هم فعالیت می‌کردند، می‌گفتند حتی یک بازیکن بند کفش خود را می‌بست، ما می‌فهمیم او بازیکن می‌شود. می‌خواهم بگویم که آنقدر اشراف کامل بر بحث فوتبال پایه داشتند. انشاءالله سایه‌شان مستدام باشد که واقعاً برای فوتبال این مملکت زحمت کشیدند. آن‌هایی هم که از میان ما رفته‌اند خدا رحمت‌شان کند. برای من خیلی جای خشنودی است که در خدمت پیشکسوتان تیم اقبال هستم تا از یک پیشکسوت و در واقع شناسنامه فوتبال کشورمان تقدیر کنم و تولدشان را جشن بگیریم.»

در ابتدای مراسم جشن، سپهسالاری با بیان این که «در این روزگار وانفسا آدم باید نهایت سپاسگزار باشد از دوستان و عزیزان که به هر بهانه‌ای شده یک یادی می‌کنند و نشان می‌دهند که ما هنوز هستیم»، افزود: «دست‌شان درد نکند، من منت‌گذارشان هستم، سپاسگزارم و حرف دیگری نمی‌توانم بزنم جز این‌که تشکر کنم.»

در پایان مراسم جشن تولد نیز با اشاره به احساسات خود در دیدار با دوستان و هم‌فکران قدیمی، گفت: «جشن تولد خوبی هم بود؛ باور کنید واقعاً آدم عمر دوباره پیدا می‌کند. بعد از پستی و بلندی، زشت و زیبا وقتی یک حرکت زیبا را می‌بینیم تا عمر داریم آن حرکت زیبا را فراموش نمی‌کنیم. ممنون‌دار دوستان و سپاسگزار آن‌ها می‌شوم. صد هزار مرتبه شکر که دوستان همچین روحیه دارند و شخصیت درونی‌شان را بروز می‌دهند که در این روزگار کمیاب است، دست‌شان درد نکند ممنونم.»