بین ۱۴ تیم چهاردهم شدیم، بدترین تورنمنت تاریخ فوتبال ایران
در سال ۱۳۳۷، بعد از مدتها غیبت در مسابقات بینالمللی، در بازیهای آسیایی ۱۹۵۸ توکیو شرکت کردیم. تیم ناآماده ما از میدانهای بینالمللی غایب بود و بازیکنان پُرسنوسال این تیم تصور میکردند که بهترین تیم تاریخ فوتبال ایران هستند.
تیم ملی ما با محمد بیاتی، علی جعفرزاده، امیر عراقی، بیوک جدیکار، امیرآل خیراندیش، پرویز دهداری، پرویز کوزهکنانی، عارف قلیزاده، نادر افشار علوینژاد، ایرج حاتم، داوود ارغوانی، ایرج عرفان، جواد بهشتی و... به مصاف رقبا رفت.
ایران در گروه ۴ با اسرائیل و کره جنوبی و سنگاپور همگروه بود. بعد از ۲ بازی با ۲ باخت سنگین، کارمان به بازی سوم هم نرسید.
در این بازیها به کره جنوبی ۵-۰ و به اسرائیل ۴-۰ باختیم. هر ۲ تیم برابر سنگاپور، دیگر تیم گروه ما، ۲-۱ برنده شده بودند.
در دور بعدی، اسرائیل ۲-۰ به تایوان باخت، اما کره جنوبی به فینال رسید و در فینال با باخت برابر تیم ملی فوتبال تایوان، عنوان دوم مسابقات را به دست آورد.
این بدترین باخت تاریخ فوتبال ما در یک تورنمنت بود. ایران در ۲ بازی ۹ گل خورد و بین ۱۴ تیم عنوان چهاردهم را به دست آورد و به همین دلیل، یک تحول عمده در فوتبال ایران از این مقطع به بعد ایجاد شد و یک مربی خارجی به نام فرانس مساروش برای جوانگرایی به ایران آمد.
