دیبو مارتینز: گاهی فقط به افتخاراتمان فکر می‌کنم و اشک می‌ریزم

مطابق سنتی که از دوران هدایت لیونل اسکالونی شکل گرفته، پیش از هر فینال این دیبو مارتینز است که مقابل خبرنگاران قرار می‌گیرد. سنگربان استون ویلا این بار نیز با صحبت‌هایی احساسی از مسیر پر فراز و نشیب نسل طلایی آرژانتین گفت.

او درباره موفقیت‌های سال‌های اخیر اظهار داشت:

فعلاً فقط به پیروزی در فینال فکر می‌کنم. چیزی فراتر از آن در ذهنم نیست. این موفقیت فقط متعلق به من نیست؛ کل تیم طی سال‌های گذشته چیزی ساخته که توصیفش با کلمات سخت است. گاهی فقط به آنچه به دست آورده‌ایم فکر می‌کنم و اشک می‌ریزم. حالا فقط باید از این لحظه لذت ببریم، چون چنین خاطراتی تا پایان عمر در ذهن می‌ماند.

مارتینز درباره حضور در دومین فینال جام جهانی دوران حرفه‌ای خود نیز گفت:

کاملاً آرامش دارم. خیلی‌ها تصور می‌کنند وظیفه یک دروازه‌بان فقط مهار توپ است، اما کار ما فراتر از این‌هاست؛ خروج‌های به‌موقع، حفظ آرامش هنگام پاس رو به عقب و انتقال اعتماد به هم‌تیمی‌ها اهمیت زیادی دارد. اگر مدافعان بدانند من آرام هستم، با خیال راحت‌تر بازی می‌کنند. خوشبختانه در این جام جهانی تقریباً در هر بازی سه گل زده‌ایم و این کار را برای ما آسان‌تر کرده است.

دروازه‌بان آرژانتین همچنین از مصدومیتی پرده برداشت که مدت‌ها با آن دست‌وپنجه نرم کرده است.

او گفت:

دستم هنوز هم هر روز درد می‌کند. عمل جراحی را انجام ندادم، چون می‌دانستم دوران سختی خواهم داشت. همه پزشکان به من می‌گفتند باید جراحی کنم، اما تصمیم گرفتم ادامه بدهم. در تمام مرحله گروهی حتی نمی‌توانستم همراه تیم تمرین کنم و این موضوع برایم بسیار سخت بود. اما از دیدار برابر مصر به بعد شرایط بهتر شد و حالا احساس خیلی بهتری دارم.

دیبو درباره محبوبیتش میان کودکان نیز گفت:

دیدن اینکه این همه کودک دوست دارند دروازه‌بان شوند، فوق‌العاده است. البته همیشه به والدین می‌گویم بگذارید فرزندتان مهاجم شود، چون دروازه‌بانی پست بسیار سختی است. امیدوارم اگر هم کسی این مسیر را انتخاب می‌کند، من را به‌عنوان نمونه‌ای از تلاش و پشتکار ببیند.

او همچنین از علاقه دیرینه‌اش به تیم ملی آرژانتین صحبت کرد و گفت:

اگر امروز هوادار بودم، همان‌قدر گریه می‌کردم که حالا داخل زمین احساساتی می‌شوم. از کودکی عاشق تیم ملی بودم. هنوز یادم هست وقتی ینس لمان پنالتی دوم را مهار کرد، در خانه گریه کردم. حتی زمانی که به انگلیس رفتم، همیشه در ذهنم این بود که روزی دروازه‌بان شماره یک آرژانتین شوم.

مارتینز درباره میراث نسل فعلی فوتبال آرژانتین نیز اظهار داشت:

دوست دارم مردم ما را به‌عنوان یک گروه سختکوش به یاد بیاورند. بیشتر بازیکنان این تیم از خانواده‌های ساده و زحمتکش آمده‌اند. اتحاد ما طی سال‌های گذشته شکل گرفته و امیدوارم همان‌طور که مردم آرژانتین برای رسیدن به اهدافشان تلاش می‌کنند، ما هم به همان شکل در ذهنشان بمانیم.

او در پایان درباره دیدار حساس برابر اسپانیا گفت:

اسپانیا تیم فوق‌العاده‌ای است. بسیاری از بازیکنانش را می‌شناسم؛ بعضی در لیگ برتر بازی می‌کنند و لالیگا را هم همیشه دنبال می‌کنم. فقط لامین یامال نیست؛ آنها مجموعه‌ای بسیار قدرتمند و یک سرمربی بزرگ دارند. به همین دلیل به فینال رسیده‌اند. آنها نقاط قوت خودشان را دارند و ما هم سلاح‌های خودمان را. امیدوارم مسابقه‌ای باشد که سال‌ها در ذهن فوتبال‌دوستان باقی بماند.