بهترین مکزیک تاریخ تسلیم سرنوشت شوم جام ۴۸ تیمی شد
مکزیک بهترین تیم تاریخ خود را در اختیار داشت. حتی در دوران نگرته، هوگو سانچز، رافائل مارکز و عمر براوو نیز مکزیکیها تا این اندازه قدرتمند و آماده نبودند.
مکزیک یکی از بهترین تیمهای خود در تاریخ حضورش در جام جهانی را به این مسابقات آورده بود. آنها در هر ۴ بازی ابتدایی خود به پیروزی رسیده بودند و تا پیش از مرحلهٔ قبل، جزو ۳ تیم برتر جام جهانی محسوب میشدند؛ تا اینکه به مصاف انگلستان رفتند.
در یک روز بزرگ، پیکفورد برای انگلیسیها به یک جادوی مثبت تاریخی تبدیل شده بود. او در حد گوردون بنکسِ ۱۹۶۶ برای انگلیس توپ گرفت و معجزه آفرید.
مکزیکیها بیش از هر چیز تسلیم ساختار جام ۴۸ تیمی شدند؛ جامی که افزایش تعداد تیمها و مراحل حذفی آن، به دلیل فرسایش و درگیریهای بیشتر، شانس قهرمانی مدعیان را کاهش میدهد. مکزیکیها در سال ۱۹۷۰ با ۲ برد و یک مساوی و در سال ۱۹۸۶ با ۳ برد و یک مساوی در جمع ۸ تیم برتر جام جهانی قرار گرفته بودند، اما حالا با ۴ پیروزی در ۴ بازی نخست، تنها در بین ۱۶ تیم برتر حضور داشتند و سرانجام با ۴ برد و یک شکست تلخ از جام حذف شدند.
