تحقیر فینالیستهای 52 سال قبل در ظلمت پنالتیها
تیم ملی فوتبال برزیل در یکی از بهترین بازیهای 24 سال اخیر خود در جام جهانی بعد از قهرمانی در سال 2002 برابر ژاپنی 2-1 برنده شد که بیتردید اگر به برزیل نمیخورد میتوانست حداقل مثل مراکش جزو تیمهای برتر جام بیست و سوم باشد،
در دیداری بسیار زیبا و شوقانگیز بسیاری از اهالی جهانی فوتبال و فوتبالدوستان داخلی خوشحال شدند.
اما در دیدار دوم آلمان که حداقل 4 برابر پاراگوئه توپ را چرخاند و فرصت گل داشت، در ضربات پنالتی مغلوب این تیم شد تا موفقترین تیم جامهای جهانی در ضربات پنالتی این بار در ضربات پنالتی ناکام شود، آلمان در جامهای 82، 86، 90 و 2014 با برتری در ضربات پنالتی موفق شده بود به فینال برسد یا عنوان قهرمانی جام را به دست آورد.
تیم جذاب هلند هم تسلیم شد؛ آنها به مراکش تیم چهارم جام قبل باختند تا کماکان ناکامترین تیم قرن 21 باشند، هلند از سال 2010 که در فینال جام جهانی برابر اسپانیا بازنده و عنوان دوم جام را به دست آورد دیگر هیچ گاه در جامهای جهانی بازنده نبوده است و 2 شکست از آرژانتین و یک شکست از مراکش تنها در ضربات پنالتی اتفاق افتاد.
دیشب آلمان و هلند حذف شدند، فینالیستهای جام جهانی 1974 و 2 مدعی از بین 7 تیم برتر جام جهانی بیست و سوم از جام بیرون رفتند و حالا برزیل، آرژانتین، فرانسه، اسپانیا و پرتغال حداقل در روی کاغذ پر شانسترین تیمها هستند اگر تیمهایی مثل مراکش و پاراگوئه مانع بدشانسی مقابل این پنج تیم ایجاد نکنند.
در داخل ایران هنوز بحث درباره تیم ملی مطرح است، امروز در برنامه صبح رادیو ورزش درباره دلائل ناکامی تیم ملی در صعود به دور دوم نظر سنجی انجام شده و 4 گزینه اعلام شده بود، درست است که همه از این تیم انتظار صعود داشتیم اما برخورد برخی از رسانهها با عملکرد تیم ملی به گونهای است که انگار ما هر دوره به دور دوم جام جهانی صعود کرده بودیم و این بار اولین دوره ناکامی را تجربه میکردیم.
به هرحال علیرغم این که همه میدانیم ضعفهای بسیاری در روند آمادهسازی، کمتجربگی دستیاران امیر قلعه نویی و عدم استفاده بهینه از ظرفیت برخی از بازیکنان شایسته در طول جام داشتیم، اما بیشکستی برابر سه تیمی که از ما بهتر برای جام جهانی تدارک دیده بودند، دستاوردی ولو کوچک محسوب میشود که بدنیست درباره آن بیشتر حرف زده شود!
