ایران از تیم شماره یک و نیم ژاپن انتقام می‌گیرد
ایران در حالی فینال بازی‌های آسیایی را برابر ژاپن بازی خواهد کرد که ژاپنی‌ها تنها با ۴ بازیکن از تیم اصلی خود در این مسابقات حضور دارند و بزرگانی مثل ایشیکاوا که احتمالاً یکی از بهترین‌های حال حاضر دنیاست را ندارند.
بدون ۳ بازیکن اصلی، تیم ملی ژاپن عملاً به تیمی متوسط بدل می‌شود. ژاپنی‌ها برابر چین در دیدار دیشب زجر بسیار کشیدند و به‌زحمت ۳-۲ برابر چین برنده شدند، اما ایران قبل از دیدار ژاپنی‌ها فازغ‌البال یکی از بهترین بازی‌های سالیان اخیر خود را پشت سر گذاشت و برابر پاکستان، پدیده این دوره از مسابقات که هند را به‌راحتی برده بود، ۳-۰ برنده شد. پاکستان برابر ما حتی در سه ست ۴۰ امتیاز هم نگرفت.
ایران در بازی با پاکستان دید که در پست قطر پاسور، بیشتر از حاجی‌پور که پیاتزا او را بسیار دوست دارد، باید به امین اسماعیل‌نژاد، یک کاپیتان مقتدر و خنده‌رو، تکیه کند.
ما در دفاع میانی محمد ولی‌زاده و عیسی ناصری را در بهترین شرایط داریم که شروع‌کننده برای ما ولی‌زاده است که برابر پاکستان فوق‌العاده کار کرد.
عرشیا کماکان پاسور ماست و تنها در مواقعی مثل سرویس زدن یار خودی از زمین بیرون می‌آید تا بلندقامت‌ها جایش را گرفته و بهتر از او دفاع کنند.
در پست دریافت‌کننده‌های قدرتی در این دوره از بازی‌ها علی حق‌پرست برای ما جزو بهترین‌ها بوده که بزرگانی مثل پوریا حسین‌خانزاده و مبین نصری را نیمکت‌نشین کرده و مرتضی شریفی را هم داریم که در این دوره از بازی‌ها عالی بوده است.
لیبروی ما در این دوره از بازی‌ها هم حسن حاجی‌کلاته است که اگر مثل بازی برابر ژاپن در لیگ ملت‌ها که با باخت ۳-۲ ما توأم شد باشد، ایران یک روز خوب را پیش روی خود دارد.
نقطه قوت ایران این است که در این بازی‌ها حتی با ترکیب جوان‌تر از لیگ ملت‌ها رفته‌رفته بهتر شد و ژاپن هم به برتری روانی به خاطر بردهای متوالی برابر ایران و تماشاگران پرتعدادش می‌نازد.
امیدواریم ایران با برتری برابر ژاپن برای چهارمین بار متوالی در بازی‌های آسیایی قهرمان شود و با فوتبال که ۴ دوره قهرمان این بازی‌ها بوده است، برابری کند.
بی‌تردید ژاپن با داشتن ۴ بازیکن از تیم اصلی و بهره‌مندی از امتیاز میزبانی، نه با تیم دوم، بلکه با تیم یک و نیم خود! برابر ایران قرار می‌گیرد.
