مدت قرارداد روبرتو پیاتزا، چالش جدید والیبال ایران

پیاتزا که پس از چهار فصل حضور در تیم میلانو ایتالیا راهی لیگ لهستان شده، قراردادی ۴ ساله با پروجکت ورشو امضا کرده است. این مربی ایتالیایی پیش از این نیز تجربه‌های موفقی در لیگ لهستان و در تیم‌های یاشمبسکی ونگل و اسکرا بلچاتوف را داشته است.

اینکه مربیان مطرح دنیال همزمان در تیم‌های باشگاهی و ملی فعالیت می‌کنند تبدیل به یک رویه در والیبال دنیا شده است و به خودی خود نمی‌تواند ایرادی داشته باشد؛ اما نکته مهم اینجاست که عقد قرارداد بلندمدت ۴ ساله با تیم لهستانی، با اظهارات پیشین میلاد تقوی، رئیس فدراسیون والیبال، همخوانی ندارد. تقوی تأکید کرده بود که پیشنهاد فدراسیون این بوده که سال منتهی به المپیک، سرمربی ایتالیایی به صورت کامل در اختیار تیم ملی ایران باشد و خود پیاتزا نیز با این موضوع موافقت کرده است.

رئیس فدراسیون والیبال گفته بود: «اگر ما این تصمیم را بگیریم و پیاتزا هم موافقت کند، این قرارداد را در سال ۲۰۲۷ به صورت کامل اجرا خواهیم کرد.» اظهارنظری که این تصور را ایجاد می‌کرد که فدراسیون برنامه مشخصی برای در اختیار داشتن تمام‌وقت سرمربی تیم ملی در سال منتهی به المپیک دارد.

حال این پرسش مطرح می‌شود که پیاتزا چگونه در شرایطی که قرار بوده سال ۲۰۲۷ به صورت کامل در اختیار تیم ملی ایران باشد، تا ۲۰۳۰ قراردادی با باشگاه پروجکت ورشو امضا کرده است؟ آیا این قرارداد با اطلاع و موافقت فدراسیون والیبال ایران منعقد شده یا برخلاف سیاست اعلام‌شده این فدراسیون بوده است؟ زمانی که صحبت از حضور تمام‌وقت در سال منتهی به المپیک مطرح می‌شود، امضای یک قرارداد بلندمدت باشگاهی می‌تواند ابهاماتی را درباره نحوه اجرای تعهدات طرفین ایجاد کند.

اکنون باید دید فدراسیون والیبال که پیش از این اصرار داشت پیاتزا در ۲۰۲۷ به طور کامل در اختیار تیم ملی والیبال ایران باشد چگونه با قرارداد این مربی با تیم پروجکت ورشو کنار خواهد آمد. با این شرایط این مربی همچون سال گذشته و البته امسال، حضور کوتاه مدت در کنار تیم ملی خواهد داشت.