ریحانه، مهسا و ۲ اتفاق باورنکردنی!

دختران مدال‌آور وزنه‌برداری ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا در گفت‌وگو با ایسنا، از نگاه مردم و جامعه به وزنه‌بردار شدن دختران در ابتدای مسیر ورزش حرفه‌ای، ادامه تحصیل و ورزش کردن، تفریح و سرگرمی‌های جانبی، وزنه‌برداران مورد علاقه، بازی‌گوشی‌ها و تنبیه‌ها و همچنین رویای المپیک صحبت کردند که در ادامه مشروح این مصاحبه آمده است.

ویدیوی کامل این‌گفت‌وگو را هم در ادامه تماشا می‌کنید:

ریحانه کریمی:

- در ابتدا جودوکار و عضو تیم ملی جودو بودم، پس از تعلیق جودو به رشته وزنه‌برداری رفتم.

- از کودکی رویای المپیک داشتم هر چند نمی‌دانستم به المپیک رفتن چگونه است.

- پس از عدم نتیجه‌گیری در بازی‌های آسیایی هانگژو، تصمیم گرفتم ریحانه جدیدی را روانه ناگویا کنم.

- شبانه‌روز به کسب مدال در بازی‌های آسیایی فکر می‌کردم.

- قبل از خواب تلفن‌های همراه خود را تحویل می‌دهیم و می‌خوابیم.

- آخر هفته‌ها پیک نیک به اتاق می‌آوریم و یواشکی که صدایش در نیاید، ماکارونی و املت درست می‌کنیم!

مهسا بهشتی:

- قبل از اینکه به وزنه‌برداری بیایم درسم خیلی خوب بود، پس از آنکه به اردو آمدم شرایط نبود که در سطح قبلی درس بخوانم.

- امیدوارم پس از رسیدن به هدفم در وزنه‌برداری تحصیلاتم را ادامه دهم و پزشک شوم.

- طول عمر ورزش کوتاه است و تا جوان هستم و می‌توانم خوب وزنه بزنم قصد دارم به اهدافم برسم. در ۸۰ سالگی هم می‌توان دکتر شد.

- تا شش ماه قبل از بازی‌های آسیایی نمی‌دانستم قرار است به ناگویا بروم.

- روی تخته به خودم گفتم حتی اگر زورت به وزنه نرسد باید تمام تلاشت را به کار گیری تا دست خالی به ایران برنگردی.

- در آغاز مسیر قهرمانی با این پرسش از سوی اطرافیان خود مواجه شدم که مگر دخترها هم وزنه‌بردار می‌شوند؟  

- آشپزی بلدیم و بعضی وقت‌ها ژله درست می‌کنیم!