پرسپولیس و فرصتهای صددرصد بربادرفته؛ گلهایی بدون فرصت گل!
پرسپولیس در بازی برابر ملوان عملکرد خوبی داشت، اما در گلزنی ناتوان است. کارهای ترکیبی و تیکیتاکای آنها در اوج جذابیت انجام میشود، اما منجر به گل نمیشود. اگر گلهای تاکتیکی آنها ثبت شده بود، پرسپولیس باید برابر ملوان ۸-۰ برنده میشد.
تردیدی نداریم که فرق بین فرصت صددرصد و فرصت نصفهونیمه را میشناسیم. همه موقعیتهای پرسپولیس در بازی برابر ملوان، از جمله سه ضربه علی علیپور در دو نیمه، ضربه محمد عمری و ضربه اورونوف، فرصتهای صددرصد بودند، ولی گلهایی که پرسپولیس زد در فرصتهای صددرصدی نبودند؛ نه گل بیفوما، نه گل بهخودی ملوان و نه گل علیپور، در موقعیتهای صددرصدی به ثمر نرسیدند.
مهدی تارتار خودش میداند که خواهان گلهای ایجادشده روی حرکات ترکیبی و منظم حرفهای است. پرسپولیس از راست و چپ خلق موقعیت میکرد. حتی تیکدری که جای جلالی در سمت چپ را گرفته است هم خوب کار میکند و به شایستگی در ترکیب تیمی جا افتاده است، اما فرصتهای گلزنی به بار نمینشینند.
در بین گلهای صددرصدی به بار ننشسته، باید از ضربه خدابندهلو در دقیقه ۴۷ هم یاد کرد که در موقعیت بسیار خوبی، روی پاس سرگیف، توسط خدابندهلو هدر رفت.
علیپور در فرصتهای گل بیشمارش تعلل میکند و دقت ضربهزنی ندارد، عمری سراسیمه است، بیفوما و اورونوف تصمیمهای سریع نمیگیرند...
