تراکتور در نقش ترمیناتور فوتبال ایران! مثل کشاورز و بانک تجارت
هر ستاره درجهاولی که در فوتبال ایران بدون تیم میماند و به دنبال قرارداد بهتر است، راهی تراکتور میشود.
این مسیری است که مدیران تراکتور برای ستارهها ترسیم کردهاند و برخی بازیکنان این تیم نیز با ایفای نقش واسطه، زمینه حضور ملیپوشان را در تراکتور فراهم میکنند.
قطعا بازیکنانی بودند که امسال قصد بازگشت به پرسپولیس یا پیوستن به این تیم را داشتند، اما ارتباط برخی بازیکنان تراکتور، مانند علیرضا بیرانوند و شجاع خلیلزاده، باعث شد یا در تراکتور بمانند (مانند مهدی ترابی) یا مسیر خود را به سمت تبریز تغییر دهند (مانند شهریار مغانلو).
مسیری که چنین تیمهایی در فوتبال ایران طی کردهاند، در نهایت به ناکامی فوتبال کشور منجر شده است.
در سالهایی که انحصار قدرت فوتبال ایران در اختیار پرسپولیس و استقلال بوده، تیم ملی نیز عملکرد موفقی داشته است، اما هر زمان تیمهای ثروتمندی مانند کشاورز، بانک تجارت و بهمن در اواسط دهه ۷۰ قدرت گرفتهاند، تیم ملی ایران افت کرده و این روند بارها تکرار شده است.
تیم ملی ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن قهرمان شد، اما با قدرت گرفتن تیمهایی مانند کشاورز، تجارت و پورا دچار افت شد. پس از بازگشت سرخابیها به اوج، تیم ملی نیز دوباره به مسیر موفقیت بازگشت؛ در جام ملتهای ۱۹۹۶ عملکرد درخشانی داشت و سپس به جام جهانی صعود کرد.
تراکتور امروز نیز با جذب بیمنطق ستارهها و تکیه بر تیمی با میانگین سنی بالا، به باور نویسنده، نقش یک نابودگر (ترمیناتور) را در فوتبال ایران ایفا میکند.